Τρίτη, Σεπτεμβρίου 18

Σελίδες απ' τα ρημαγμένα καλοκαίρια της ζωής μου (ΙΑ') - Λέρος

Δεν αξιώθηκα ακόμη να πάω στη Σύρα.
Δυο φορές το σχεδίαζα, και τις δυο χώρισα λίγο πριν το ταξίδι...
Γι' αυτό κι αντέδρασα μόλις μου πρότεινες "Ερμούπολη".
"Α πα πα", φώναξα. "Η Σύρος είναι το νησί των χωρισμών"!
Κι άνοιξα μπροστά σου έναν χάρτη. 
Τόσα πολλά νησιά, κάποιο θα σου 'κανε "κλικ" και φέτος.
Βλέπεις είσαι καλλιτέχνιδα. Ζωγράφος.
Εγώ το θεωρούσα απλά ένα χόμπι σου.
Οριακά καλύτερο απ' το πλέξιμο.
Αλλά εσύ έβρισκες καταφύγιο στη ζωγραφική μετά τους καβγάδες μας.
Όπως έκανα κι εγώ ανοίγοντας το λαπτόπι.
Σε έβλεπα να παίρνεις την εφημερίδα μου και να μουτζουρώνεις με τις ώρες το κενό ανάμεσα στα φωνήεντα... Δεν σου ξέφευγε "α" ή "ο".
Απέφευγα να πω οτιδήποτε. Άλλωστε εγώ ήμουν "άτεχνος" και "αγροίκος"! Έτσι δε μ' έλεγες;
Τελικά φύγαμε για Λέρο.
Κι όλοι οι τελευταίοι καβγάδες μας ενώθηκαν σε έναν ατέλειωτο καβγά. 
Τον κουβαλούσαμε  μαζί μας στο κατάστρωμα, τον κατεβάσαμε στο λιμάνι, τον περπατήσαμε μέχρι το ενοικιαζόμενο και τον περιφέραμε δέκα μερούλες...
Κάθε μέρα στηνόσουν ώρες ατέλειωτες μπρος στο καβαλέτο σου.
Έκανες πως ζωγράφιζες ανατολές, ηλιοβασιλέματα, τοπία...
Ίσως για να μην μένει ώρα να συζητάς μαζί μου.
Να μην θυμάσαι με ποιον μοιράζεσαι τις διακοπές σου...
"Μήπως θα 'ταν καλύτερα να πηγαίναμε Σύρο;", σε ρώτησα ειρωνικά.
Σταμάτησες να ζωγραφίζεις κι αγνάντευες την ανοιχτή θάλασσα.
Έτσι, κοιτάζοντας την ίδια θάλασσα αντί να κοιτιόμαστε μεταξύ μας, τέλειωσαν οι διακοπές μας.
Όταν γυρίσαμε στην Αθήνα έτρεξα κι αγόρασα μια "Χρυσή Ευκαιρία".
Μουτζούρωσα όλα τα "α" και τα "ο" των σελίδων τους.
Κι αυτό ήταν όλο κι όλο το πένθος μου για το χωρισμό.
Άλλα δράματα δεν είχε...

21 σχόλια:

Μαρία είπε...

κάπως έτσι θα πενθύσεις και το κλείσιμο του ιστολογίου;

πάντως, όταν μπει η γκρίνια στο ζευγάρι δεν φεύγει εύκολα.
για να μην πω πως δεν φεύγει ποτέ

ΛΙΑΚΑΔΑ είπε...

Τςτςτς... μα να έχεις ένα τέτοιο αρσενικό δίπλα σου στις διακοπές και να ασχολείσαι με το καβαλέτο...?
Jamais!
Kαλά την έκανες και την χωρισες... :-p

Νext...!

Is Sallos είπε...

ωραια φωτογραφια διαλεξες....!!!
καλο ειναι με το κειμενο( βιωματικο για σενα ομως)(παραλληλοι βιοι για μας)
να καταλαβουμε το μαζι και το χωρια..........
των σχεσεων.
Δεν φταιει η γκρινια δεν φταιει το νησι φταιει το ποσο μονος παραμενει ο καθενας σε μια σχεση...
αν η σχεση ειναι "στιγμη" (αυτο μας δειχνεις εδω) τοτε οσο μενεις σ αυτην η στιγμη περερχεται και παει

και τι ζηταω.... που λεει και το ασμα.... στο αφιερωνω..φιλε μου Ασκαρ!!!!
http://youtu.be/BboyR0WB4pk

Is Sallos είπε...

ενα αφιερωμα....εν ταχυ !!!!

οσο εισαι εδω...!!!

takis είπε...

Αρχίσαμε τα γλυκανάλατα πάλι...

Πρέπει νάναι πολλά τα "α" και "ο" που μουτζούρωσες εε?...μακρύ το πένθος..
Δεν διάλεγες ρε κακομοίρη κανένα άλλο γράμμα? και εδω μελό! ..
με ενα "ψ" θα ξεμπέρδευες σε 2 λεπτά..

ΥΓ Ακου Λέρο!..ειχα σταματήσει κάποτε για μια μέρα πηγαίνοντας για Πατμο..
ήμουν σε εναν σκυλοπνίχτη (Πανορμίτης? ή κάτι τέτοιο...) και σκέφθηκα οτι δεν θα έφτανα ποτέ..

BUTTERFLY είπε...

Τι υπεροχη φωτογραφια! Brake the chains!!! Οποιες κι αν ειναι αυτες...

ο δείμος του πολίτη είπε...

Εξαιρετικό αφήγημα. Μου άρεσε η περιγραφή σε μερικά σημεία πολύ ("Τον κουβαλούσαμε μαζί μας στο κατάστρωμα, τον κατεβάσαμε στο λιμάνι, τον περπατήσαμε μέχρι το ενοικιαζόμενο και τον περιφέραμε δέκα μερούλες")...

Ανώνυμος είπε...

Καλά ρε...Μαρία να πενθύσεις κι εσύ τα ιδια ορθογραφικά που κάνεις με τον μεγάλο συγγραφέα...
Κάτι συμπτώσεις έεεεε !!
Και να κλείσεις το ρημάδι και να βγεις μ' άλλο νικ, ορθογραφία δεν θα μάθεις ποτέ και θα προδίδει τα πολλά σου πρόσωπα

Ασκαρδαμυκτί είπε...

Μαρία, το μπλογκί τούτο το ξεζούμισα, οπότε δεν πρόκειται να το πενθίσω.
Άντε ένα τρεμοπαίξιμο των ματιών!
Όσο για την γκρίνια... δεν έχεις άδικο. Όταν έρχεται, έρχεται για να μείνει.

Λιάκη, μεταξύ μας, το συγκεκριμένο "αρσενικό" είναι υπερτιμημένο!
Ρώτα κι όσες με έζησαν...

Ίσαλλε, η πιο αβάστακτη μοναξιά είναι αυτή που νιώθεις μέσα στη σχέση...
Σούπερ και ζουμερό το τραγουδάκι σου...

Τάκη, εσύ μόνο κίνκι αναγνώσματα γουστάρεις!
Δεν διάλεξα το "ψ" γιατί είμαι πολύ ανορθόγραφος, που λέει κι ο ανώνυμος, και θα το μπέρδευα με το "πσ"!

Χριστινάκι, όντως σούπερ φώτο.
Να μην ξεχνάμε: σε κάθε σχέση είναι απαραίτητη η ελευθερία που συνδέει και δεν δεσμεύει...

Δείμε, αύριο θα δοξαστείς εσύ παγκοσμίως!
Θα δεις...

Ευτυχώς που έχω και τον ανώνυμο που αναλύει φιλολογικά τα έργα μου για τις ανάγκες του διδακτορικού του!

ο δείμος του πολίτη είπε...

Περιμένω...

Ανώνυμος είπε...

Ρε Μεγάλε λες να φταίει το νησί και μαλώνω κάθε μέρα??

Μήπως να μετακομίσω:))

Τι να σου πω για το πένθος σου?
Εγώ θα μουτζούρωνα τα σύμφωνα που'ναι και λιγότερα χα!χα!

ΖΖ

Ανώνυμος είπε...

Διακοπές και χωρισμός είναι ζευγαράκι κι αυτό, της αγιά παρασκευής όμως.. Κι είναι τόσο παθιασμένοι αυτοί οι διακοπάρικοι καβγάδες, αξιότεροι του έρωτος..
Κι επειδή τα του έρωτα είναι και πολύ ματαιόδοξα κι εγώ πολύ ξενέρωτος δεν μου λές τώρα, αυτός ο χοντρομαρινακής δεν ντρέπεται για την ομάδα που παρουσιάζει..?

Κώστας

Ασκαρδαμυκτί είπε...

Δείμε, δεν το 'ξερα πως είσαι τσοπεράς!

Ζουζού, η Σύρα είναι χωριζονήσι μόνο για τους ξένους!
Δεν ξέρω αν επιδρά και στους ντόπιους.
Αν κι εσείς οι γυναίκες σε όλα τα πλάτη και τα μήκη της γης γκρινιάζετε και τρώγεστε με τα ρούχα σας.
Συμφορά μας...

Κώστα, για την ομάδα μας (όπως και για τη χώρα μας, τον εαυτό μας και το μήκος του πέους μας) πρέπει να 'χουμε το "γνώθι σ' αυτόν"!
Και να μη νομίζουμε πως, αν και πτωχοπρόδρομοι-καραγκιόζιδες, είμαστε σπουδαίοι αριστοκράτες...

marilia είπε...

Τα καλά τα 'χεις αφήσεις για το τέλος, ε; ΥΠΕΡΟΧΟ κείμενο! Ααααααφωνη, για να 'χεις α -ποτέ στερητικά- να μουντζουρώνεις.

Ανώνυμος είπε...

Μα κι εσύ ρε αδερφέ στη λέρο..? Στο λακκί που έχει και ναύσταθμο? Μα εκεί είναι κατάλληλα ή για να χωρίσεις, ή για να τρελαθείς.. Όσων αφορα τον ολυμπιακό μας κάνεις(φαντάζομαι), τουλάχιστον υγιής, δεν αξιώνει παράτες κι αξιώματα στας ευρώπας.. Να τσουλάει το τόπι και να μην πονάνε τα μάτια μας. Να, όπως πέρυσι για παράδειγμα.. Αλλά κάποιοι χοντροχοντροί σε διάφορα πόστα εκμεταλλεύονται την αναμπουμπούλα, για του πουλιιού τους το γάλα, κι ας μείνει η ομάδα ξεβράκωτη.. Τόσο απλά..

Κώστας

Ασκαρδαμυκτί είπε...

Μαριλίτσα, ψυχανεμίζομαι πως κι εσύ είσαι του... μουτζουρώματος!

Κώστα, η Λέρος ήταν για τα ιταλοκρατούμενα Δωδεκάνησα τόπος εξορίας.
Εκεί υπηρετούσαν τη θητεία τους οι "ανεπιθύμητοι"!
Όσο για το θρύλο, μην ξεχνάς πως και πέρυσι τέτοια εποχή είχε τα χάλια του...

Ανώνυμος είπε...

Οι γυναίκες δεν καταλαβαν ποτέ την ευαισθησία της ψυχής σου Ασκαρ. Ρημαγμένα καλοκαίρια τόσα ... με χωρισμούς με μουτζουρώματα...
ρενα

melissa lli είπε...

ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΕΠΙΛΕΧΘΉΚΑΤΕ!!!
(έχω διαλέξει μερικούς απο τους πιο δύσκολους blogger να συμμετάσχουν σε ενα μπλογκοπαίχνιδο...έλα να δείς...μην λέω και πολλά...)

καλημέρα :)

Ασκαρδαμυκτί είπε...

Ναι ρε Ρένα, καμιά δεν κατάλαβε πόσο αξίζω!

Μελισσούλα, τελικά είμαι πολύ στριμμένο άντερο!
Σόρυ για την άρνηση, αλλά πλέον "είμαι αλλού"...

melissa lli είπε...

δεν τρέχει τίποτα...μόνη μου διάλεξα τους πιο δύσκολους blogger :)) θέλω να δω τελικά ποιος θα συμμετέχει (?) ε εδώ που τα λέμε, μια στριμάδα...την έχεις !!! αχαχχαχαχ
:) καλή συνέχεια για το "είμαι αλλού"!!!

themadinme είπε...

:D