Σάββατο, Ιουλίου 23

Σε λίγο γίνομαι ... Χατζής, αλλά το μυαλό μου είναι στο φωτεινό, ολιγαρκές, γυμνό και ξεδιαδιάντροπο ελληνικό καλοκαίρι!

Συνεχίζω για Αγίους Τόπους.
Σε λίγες μέρες γίνομαι ... «Χατζη-Άσκαρ»!
Αλλά το μυαλό, η ψυχή και το κορμί μου (κυρίως αυτό) βρίσκεται στην τρυφερή και ζεστή καλοκαιριάτικη αγκαλιά του Αιγαίου...
Το φετινό καλοκαίρι είναι μια μεγάλη ευκαιρία να ξαναβρούμε τις αξίες που χάσαμε στην πορεία.
Αξίες που, τώρα που τέλειωσαν τα δανεικά, μπορούμε να τις αναζητήσουμε σε έρημες ακρογιαλιές, μακριά από απαιτητικές καριέρες και κυνήγι του ανούσιου trendy προορισμού.
Πίσω στα βασικά, λοιπόν! Στα απλά και στα ωραία: ντομάτα με τυρί, φιλιά και κρασί!
Με τα ελάχιστα έχεις τα πάντα...
Όλες οι δυσκολίες εξατμίζονται μέσα στη γεύση τ’ αλατιού που γλείφεις στα λατρεμένα χείλια!
Θα ΄θελα να ’μουν στην Πάρο. Να ξανανιώσω έφηβος! Αυτό το νησί είναι ιδανικός προορισμός για τις «πρώτες διακοπές» σου. Να πάρεις το βάπτισμα του βυζόμπαλου...
Να περάσω κι απ’ τη Νιό. Να αισθανθώ πως είμαι στην Κούβα. Να κάνω μπανάκι στις «Τρεις Κλησιές» και ν’ απομονωθώ στου «Παπά τ’ αυλάκι». Κι από κει στην Παναγιά τη Γκρεμιώτισσα, ν’ αγναντέψω την Κρήτη...
Να ξαναπάω και στη Σαντορίνη. Ν’ ανέβω το Μέσα Βουνό τρέχοντας, για να ξαναπατήσω τα χώματα της Αρχαίας Θήρας. Και στις 4 τ’ Αυγούστου να πάω με καϊκάκι στη Φοινικιά της Οίας, στο πανηγύρι των Αγίων Επτά Παίδων, και να προσευχηθώ στο εκκλησάκι που είναι χτισμένο στο βράχο...
Και φυσικά στη Μύκονο! Όπως τότε... Να σκαρφαλώνω στα ολόλευκα ξωκκλήσια και ν’ ανάβω τα καντηλάκια.
Και τ’ απόβραδο, κάτω απ’ τους ανεμόμυλους, ν’ αγναντεύω τη «Μικρή Βενετία», και να διαβάζω τη «Φιλοκαλία»...
Και την άλλη μέρα, πρωϊ-πρωϊ, στη Δήλο, να προσπαθώ να πιάσω με τα χέρια ένα κοπάδι πέρδικες που τρέχουν ανάμεσα στα ερείπια...
Κι αν ο δρόμος με βγάλει απ’ τη Νάξο, να μην ξεχάσω να περάσω απ’ το Δανακό, και να δοκιμάσω, στο καφενείο του Φλώρακα, την καλύτερη τηγανητή πατάτα του κόσμου. Και καπάκι στα κουτούκια τ’ Απειράνθου, να γευτώ τον τοπικό πατσά, την «κεφαλοποδιά». Τ’ απόγιομα θα με βρει στην παραλία της Αγίας Άννας. Μπροστά η χρυσή άμμος με το γαλάζιο νερό, και πίσω ο βράχος με το κλησάκι τ’ άι-Νικόλα και το δάσος με τα κέδρα. Τα ψαροκάικα δεμένα στο μόλο και τα νερά να βάφονται πορτοκαλιά απ’ τον ήλιο που γέρνει πίσω απ’ την Πάρο. Κι εγώ, στο ταβερνάκι του Μήτσακα, ν’ ακούω τους μεθυσμένους ψαράδες να λεν ιστορίες...
Και, τέλος, θα καταλήξω στη Σκιάθο. Όχι μόνο για να ξαναπεράσω απ’ το σπίτι του Παπαδιαμάντη. Που είναι «ο Άσκαρ του εικοστού αιώνα»! Αλλά γιατί με τούτο το νησί με συνδέουν οικογενειακοί δεσμοί.
Εδώ με έφερνε ο πατέρας μου όταν ακόμα ήμουν σπόρος. Κι εγώ έτρεχα στους καφενέδες που σύχναζαν γερο-ναυτικοί, και κρεμόμουν από τα χείλια τους. Μου άρεσε ν’ ακούω τις παράξενες ιστορίες τους.
Κανένας απ’ αυτούς δεν είχε ποτέ κολυμπήσει στη ζωή του. Τη θάλασσα τη φοβόντουσαν και τη σέβονταν σαν Παναγία! Ποτέ δεν τσιτσιδώνονταν μπροστά της, ούτε είχαν χρόνο και διάθεση να την απολαύσουν. Εξήντα χρόνια καραβοτσακισμένοι και δεν ήξεραν καν κολύμπι!
Τα παιδιά τους είναι τέλειοι κολυμβητές, αλλά κανένα τους δεν έγινε ναυτικός ή ψαράς!
Η αγιά-Θάλασσα δεν θέλει για «καλογέρια» της αυτά τα ξιπασμένα κοκοράκια...

14 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Με τσάκισες βραδιάτικα.
Μαζί είχαμε πάει στη Μύκονο κι ανάβαμε τα καντηλάκια στα εξωκκλήσια.
Και μου έλεγες να μην ακουμπάω με τα χέρια μου τα πέτρινα χωρίσματα.
Γιατί έχει πολλές οχιές!
Ώστε ακόμα το θυμάσαι, έτσι;

Ανώνυμος είπε...

Και το τραγούδι για μένα είναι, έτσι;

Ασυλλόγιστη είπε...

Ασκαρδαμούλη, να κοιτάς πάντα μπροστά, ποτέ πίσω.

Χρόνια σε περιμένω είπε...

Κι έρχεται η Ανώνυμη μας μας φέρει παλιά ξινά σταφύλια.
Αμάν πια, ουφ...

Ασυλλόγιστη είπε...

Εγώ δεν μπορώ να το καταλάβω αυτό το πράγμα.
Χωρίσαμε, τελειώσαμε.
Συγχίστηκα τώρα..

nefelokokkugia είπε...

Αχ...αυτό το ελληνικό καλοκαίρι.
Που θα πας κύριε Ασκαρδαμούλη στους Άγιους Τόπους?
Αυτά τα νησιά μας είναι άγιοι τόποι. Χαλάρωσεεεε

Ασκαρδαμυκτί είπε...

Σπόρια, κομμένη αυτή η συζήτηση. ΟΚ;

Νεφέλω, εγώ μόνο στην έρημο που ασκήτεψε ο Άγιος Αντώνιος χαλαρώνω...

Δήμητρα είπε...

Εγώ Άσκαρ δεν σου υπόσχομαι «ονειρικές διακοπές», αλλά όποτε θελήσεις είσαι ευπρόσδεκτος στο εξοχικό μου στο Λουτράκι.
Έχει κι εκεί μοναστήρια ξέρεις...

zoyzoy είπε...

Εγώ ότι και να λες δεν πιστεύω ότι στη Μύκονο άναβες τα καντηλιέρια στα ξωκλήσια!

Τίποτα κοπελούδες στο "Paradise" μπορεί ν'αναβες καντηλιέρια με τπτ:))

Leviathan είπε...

ax auti i Santorini tosa xronia eksexasti mou exei meinei! :) kali evdomada! :)

Sweet cherry - Zouzouna είπε...

Θέλω φωτογραφίες....
απαιτώ φωτογραφίες απο την Χατζοσύνη.
Μην με απογοητεύσεις. Δεν βλέπω κάθε μέρα τέτοια και δεν θα δω ποτέ.
Και φωτογραφίες απο τα συμπαρομαρτουντα που θα φέρεις μαζί....
πλήηηηηζ!

τα υπόλοιπα... για τα νησιά, δεν μπαίνω στον κόπο να τα διαβάσω.
ελα, μωρέ τα κολονήσια ....!

Ασκαρδαμυκτί είπε...

Δημητρούλα, το Λουτράκι το έχω ταυτίσει με τον Όσιο Πατάπιο και το Καζίνο.
Λες να το συνδέσω και με το εξωχικούλι σου;

Ζουζού, από μένα να περιμένεις το καλύτερο και το χειρότερο...

Λέβι, σε κόβω να γουστάρεις περισσότερο τα «μυστήρια της Σαμοθράκης»...

Ζουζού, μάλλον δεν κατάλαβες πως το τελευταίο που σκέφτομαι είναι να φωτογραφήσω την αφεντομουτσουνάρα μου.
Γενικώς, απεχθάνομαι τις φωτογραφήσεις που «φυλακίζουν τη στιγμή».
Βέβαια, δεν λέω «όχι» σε όσους προσφέρονται να με φωτογραφήσουν...
Ο τελευταίος φωτογράφος μου ήταν η Μαριλίτσα, αλλά με εγκατέλειψε γιατί δεν τις κόλλαγα ένσημα...

julia είπε...

Βρε Ασκαρ!!!!!!στου Φλώρακα?????
μολις φετος τον ανακάλυψα......και εχεις απολυτο δικιο..η καλυτερη πατατα του κόσμου...και ας ειναι ιδιοτροπος ο μαγειρας!!!!!

Unknown είπε...

網頁設計 網路行銷 關鍵字廣告 關鍵字行銷 餐飲設備 製冰機 洗碗機 咖啡機 冷凍冷藏冰箱 蒸烤箱 關島婚禮 巴里島機票 彈簧床 床墊 獨立筒床墊 乳膠床墊 床墊工廠 情趣用品 情趣用品 腳臭 長灘島 長灘島旅遊 ssd固態硬碟 外接式硬碟 記憶體 SD記憶卡 隨身碟 SD記憶卡 婚禮顧問 婚禮顧問 水晶 花蓮民宿 血糖機 血壓計 洗鼻器 熱敷墊 體脂計 化痰機 氧氣製造機 氣墊床 電動病床 ソリッドステートドライブ USB フラッシュドライブ SD シリーズ