Σάββατο, Ιανουαρίου 6

Το κουρέλι...


Έκανε ζέστη εκεί μέσα. Πήγα προς το πιάνο κι έπαιξα. Δεν ήξερα να παίζω πιάνo. Χτύπαγα μονάχα τα πλήκτρα! Περίεργο... Σαν κάτι να είχε τρυπώσει κάτω απ’ το πιάνο! Κοίταξα κι είδα ένα κορίτσι ξαπλωμένο εκεί κάτω, με το φόρεμά της ανεβασμένο ψηλά, γύρω στους γοφούς. Ήταν μια όμορφη τύπισσα, ένα κοριτσάκι (γύρω στα δεκαεφτά) με μακριά μαύρα μαλλιά. Πάντα μου άρεσαν οι τύπισσες με μακριά μαλιά! Δηλαδή αυτές που τα μαλλιά τους φτάνουν μέχρι τον κώλο κι εσύ αδράχνεις συνέχεια μαλλιά καθώς το κάνεις...
Συνέχιζα να παίζω με τόνα χέρι κι άπλωσα τ’ άλλο να τη χουφτώσω... Πήγαμε σπίτι της. Δεν έπλασα παραμύθια για πνευματικές ή ψυχικές επαφές. Κύλισα δίπλα της νιώθοντας αρκετά ελεύθερος. Κοίταξα το νταβάνι, τεντώθηκα και μπήκα στη διαδικασία του μπάνιου. Σε λίγο βγήκα στάζοντας... Αυτή έψαξε κάτω απ’ το στρωματέξ και τράβηξε ένα κουρέλι και μου τόδοσε να σκουπιστώ. Μού φυγε η ψυχή. Το γαμημένο το κουρέλι ήταν κοκκαλωμένο παντού. Αλλά το παιξα άνετος. Βρήκα ένα μαλακό σημείο και σκουπίστηκα. Μου πήρε λίγη ώρα να το βρω. Μετά χρησιμοποίησε αυτή το κουρέλι. Έφυγα τρέχοντας από κει μέσα...

9 σχόλια:

candy's τετραδιακι είπε...

Γιατι εφυγες τρεχοντας?
Καλημερα ασκαρδαμυκτακο!

Αλητισσα είπε...

Τι θα γινει μ'εσας εδω περα και τις ακαταλληλες σκηνες..Ελεγα να μη σχολιασω.. να το αφησω ετσι..αλλα δεν αντεξα..Ρε Ασκαρ!! σκεψου και τα ελευθερα κοριτσια λιγο..Κι εσυ κοκκινα χειλη..Πιπερι!!!!

ο δείμος του πολίτη είπε...

Γεια, και την άφησες έτσι τη βρωμιάρα; Θα της μάθαινες να προσέχει τις πετσέτες, να καθαρίζει...

ATHENA είπε...

ΑΗΔΙΑΣΑ ΛΕΜΕ... ΔΥΝΑΤΟ ΑΣΚΑΡ!-)

o kairos είπε...

Δε σου φτανε το πιανω ηθελες και το βαζω.

Με αγαπη,ποιητη.

anima rana είπε...

Αυτό σαν όνειρο μου ακούγεται? Μήπως παράφαγες το προηγούμενο βράδυ και είχες εφιάλτες???

maika είπε...

εντάξει μωρέ ήταν λίγο σκληρό απο το νέφτι που το είχε βουτήξει για καθαρίσει τις λαδομπογιές που είχαν πέσει,δίπλα απο τις λαδιές στο πάτωμα της κουζίνας και με την ευκαιρία σφουγγάρισε με αυτό και όλο το πάτωμα....Πως κάνεις κι εσύ έτσι??

Ασκαρδαμυκτί είπε...

Καντουλίνι, τόσα χρόνια στο κουρμπέτι, έμαθα πότε πρέπει να την "κάνω με ελαφρά πηδηματάκα"...

Αλήτισσα, τι να σου πω τώρα; Μας το παίζεις "ελεύθερο κορίτσι" και τα παντρολογήματα δίνουν και παίρνουν!
Εγώ δεν σου έκανα; Έστω και ως δίγαμος;

Δείμο, Αθηνά και Μάικα, το τέλος της ιστορίας, με το κοκκαλωμένο κουρέλι, είναι αληθινό!

Καιρέ, το "πιάνω" χωρίς το "βάζω", είναι βάζο χωρίς λουλούδι...

Μπακακάκι, οι πιο ωραίες και πιο διδακτικές ιστορίες είναι αυτές που συνδυάζουν την αλήθεια με τη φαντασία! Άλλωστε, έτσι δεν έκανε και ο Αίσωπος;

Asimenia... είπε...

Κι ακόμα τρέχεις φαντάζομαι ε?
Αυτά έχουν τα "έκτακτα"...
Μπαίνεις ευχάριστα και ορεξάτα, αλλά δεν ξέρεις πως θα βγεις!