Φίλε Τάκη, εμείς οι Καρπενησιώτες ποτέ δεν θα βόσκαμε τα κοπάδια μας κάτω απ' την Ακρόπολη! Ούτε καν στο κέντρο του Καρπενησίου!
Είμαστε πολιτισμένοι, και απαιτούμε να μας αποκαλείτε "πρωτευουσιάνους"! Άλλωστε είμαστε πρωτεύουσα του Νομού Ευρυτανίας, όπως και η Αθήνα του Νομού Αττικής!
Kαι για να καταλάβεις τι "βαρύτητα" έχει το Καρπενήσι, ένα θα σου πω: επί Κατοχής δεν καταδεχτήκαμε να κάνουμε την πόλη μας "πρωτεύουσα της Ελεύθερης Ελλάδας"! Αυτή τη δευτεράτζα την αναθέσαμε σ' ένα χωριουδάκι, κανα δυο ωρίτσες μακριά, στη Βίνιανη! Αλλά και τον Μάη του 1944, πάλι αρνηθήκαμε να φιλοξενήσουμε τις εργασίες του Εθνικού Συμβουλίου της Π.Ε.Ε.Α! Κι αυτή τη λάτζα την αναθέσαμε σ' ένα άλλο χωριουδάκι, λίγο έξω απ' την πόλη μας, τις Κορυσχάδες! Εμείς είμασταν για "τ' αψηλά και τα μεγάλα"...
Βλάχοι, αποκαλείται μια φυλή, στα ορεινά της Ηπείρου. Είχαν ζώα και κοπάδια... Ηταν (είναι... δεν ξέρω) πλούσιοι. Πως καταλήξαμε να λέμε βλάχους όλους τους επαρχιώτες, δεν ξέρω, όποιος ξέρει να μας πει, να μάθουμε!
δεν θυμάμαι τι άλλο σχολίασα. Α τον Τάκη, (Α)γκλίτσα, κρατάγανε οι βοσκοί να βοηθάει το περπάτημα στα ορεινά... πως κατέληξε εδώ, να μας πει κάποιος (είπαμε).
Αφού όμως, στάνες υπήρχαν στην Ανω Γλυφάδα, ως το 84, τι λέμε τώρα Για να μην πω, ότι στο Μενίδι, υπάρχουν ακόμη αυτοί που μοιράζουν γάλα αγελαδινό απο τις καρδάρες με το Ντατσούν (!!!) και αυγά απο τις κότες τους! Φόντο η Ακρόπολη απο το Μενίδι!!!
Ελαααα, με κουράσατε πάλι σήμερα!!! αποσύρομαι !!!
Τακούλη, δεν είμαστε καθόλου "περιττοί"! Το αντίθετο! Είμαστε περιζήτητοι και γι' αυτό μας διεκδικεί η Φθιώτιδα κι η Αιτωλοακαρνανία! Εμείς, πάντως, θα πάμε σε όσους δώσουν τα περισσότερα!
Ζουζούνα, πριν 130 χρόνια, στον Λυκαβηττό ήταν μαντριά και οι τσέλιγγες έμεναν στο Κολωνάκι!
Ο προ-προ-πάππος μου, έφτιαχνε γλυπτά, και πίνανε καφέ με τους Λύτρες, η κόρη του και προγιαγιά μου, ήταν premiera στης Ligier (περίφημος οίκος μόδας της εποχής), που βρισκόταν στην οδό πειραιώς, πριν την Ιερά οδό, αριστερά, ο ανθός των ποιητών και πεζογράφων, σύχναζε στην Πλάκα. Α, και ο προπάπος μου, ήταν ειρηνοδίκης! απολυτήριο πανεπιστημίου 1874 (θαρρώ, έχω χρόνια να το δω) υπογραφή Παππαρηγόπουλος! αίντα μάθαινε ιστορία !!!!
Δεν θα άλλαζα ποτέ το γέλιο της καρδιάς μου με όλα τα πλούτη του κόσμου. Ούτε θα ήμουν ικανοποιημένος με το να μεταλλάξω τα δάκρυά μου, τα δάκρυα της αγωνίας μου, σε γαλήνη. Φλογερή μου ελπίδα είναι ότι όλη μου η ζωή σ' αυτή τη γη θα αποτελείται από Δάκρυα και Γέλιο... Δάκρυα πoυ εξαγνίζουν την καρδιά μου και μου αποκαλύπτουν το μυστικό και το μυστήριο της ζωής, Γέλιο που με φέρνει πιο κοντά στους συνανθρώπους μου, Δάκρυα που με κάνουν να αισθάνομαι τους πονεμένους, Γέλιο που συμβολίζει τη χαρά για την ύπαρξή μου...
10 σχόλια:
Α μπα και πως να τους πούμε?
Να τους πούμε,.. μπαστουνόβλαχους?
Φίλε Τάκη, εμείς οι Καρπενησιώτες ποτέ δεν θα βόσκαμε τα κοπάδια μας κάτω απ' την Ακρόπολη!
Ούτε καν στο κέντρο του Καρπενησίου!
Είμαστε πολιτισμένοι, και απαιτούμε να μας αποκαλείτε "πρωτευουσιάνους"!
Άλλωστε είμαστε πρωτεύουσα του Νομού Ευρυτανίας, όπως και η Αθήνα του Νομού Αττικής!
Kαι για να καταλάβεις τι "βαρύτητα" έχει το Καρπενήσι, ένα θα σου πω: επί Κατοχής δεν καταδεχτήκαμε να κάνουμε την πόλη μας "πρωτεύουσα της Ελεύθερης Ελλάδας"!
Αυτή τη δευτεράτζα την αναθέσαμε σ' ένα χωριουδάκι, κανα δυο ωρίτσες μακριά, στη Βίνιανη!
Αλλά και τον Μάη του 1944, πάλι αρνηθήκαμε να φιλοξενήσουμε τις εργασίες του Εθνικού Συμβουλίου της Π.Ε.Ε.Α!
Κι αυτή τη λάτζα την αναθέσαμε σ' ένα άλλο χωριουδάκι, λίγο έξω απ' την πόλη μας, τις Κορυσχάδες!
Εμείς είμασταν για "τ' αψηλά και τα μεγάλα"...
Και πως να τους λεμε δηλαδη;
E οχι και "φίλε Τάκη"..
διάλεξε ένα απο τα δεκάδες επίθετα που κοσμούν την συλλογή μου...
το "φίλος" ακούγεται σαν να χάθηκε κάθε εκτίμηση...
ΥΓ Σιγά τον νομό μωρέ..
μονοεδρική περιφέρεια είναι..
και δεν ξέρω τώρα με τις συγχωνεύσεις μήπως σας καταργήσουν τελείως...ως περιττούς..
ΥΓ2 Βλάχοι ρε ναι,
και να καμαρώνετε ρε κακομοίρηδες...(δεν σας έμεινε και τίποτα άλλο δηλ.)
... έγραψα τόσα, τάχασα, δεν τα βλέπω. ξανά!
Βλάχοι, αποκαλείται μια φυλή, στα ορεινά της Ηπείρου. Είχαν ζώα και κοπάδια... Ηταν (είναι... δεν ξέρω) πλούσιοι.
Πως καταλήξαμε να λέμε βλάχους όλους τους επαρχιώτες, δεν ξέρω, όποιος ξέρει να μας πει, να μάθουμε!
δεν θυμάμαι τι άλλο σχολίασα. Α τον Τάκη, (Α)γκλίτσα, κρατάγανε οι βοσκοί να βοηθάει το περπάτημα στα ορεινά... πως κατέληξε εδώ, να μας πει κάποιος (είπαμε).
Αφού όμως, στάνες υπήρχαν στην Ανω Γλυφάδα, ως το 84, τι λέμε τώρα
Για να μην πω, ότι στο Μενίδι, υπάρχουν ακόμη αυτοί που μοιράζουν γάλα αγελαδινό απο τις καρδάρες με το Ντατσούν (!!!) και αυγά απο τις κότες τους! Φόντο η Ακρόπολη απο το Μενίδι!!!
Ελαααα, με κουράσατε πάλι σήμερα!!! αποσύρομαι !!!
Να ζήσει το Καρπενήσι! (αναφωνήστε με την σχετική προφορά)
Χαχαχα! Το άσμα κορυφή!
Ρικούλα, "λόρδους", πώς αλλιώς;
Τακούλη, δεν είμαστε καθόλου "περιττοί"!
Το αντίθετο! Είμαστε περιζήτητοι και γι' αυτό μας διεκδικεί η Φθιώτιδα κι η Αιτωλοακαρνανία!
Εμείς, πάντως, θα πάμε σε όσους δώσουν τα περισσότερα!
Ζουζούνα, πριν 130 χρόνια, στον Λυκαβηττό ήταν μαντριά και οι τσέλιγγες έμεναν στο Κολωνάκι!
Κιτσομήτσο, ζήτω!
To 1880, λοιπόν:
Ο προ-προ-πάππος μου, έφτιαχνε γλυπτά, και πίνανε καφέ με τους Λύτρες, η κόρη του και προγιαγιά μου, ήταν premiera στης Ligier (περίφημος οίκος μόδας της εποχής), που βρισκόταν στην οδό πειραιώς, πριν την Ιερά οδό, αριστερά, ο ανθός των ποιητών και πεζογράφων, σύχναζε στην Πλάκα.
Α, και ο προπάπος μου, ήταν ειρηνοδίκης! απολυτήριο πανεπιστημίου 1874 (θαρρώ, έχω χρόνια να το δω) υπογραφή Παππαρηγόπουλος!
αίντα μάθαινε ιστορία !!!!
Eίχαμε και στη Σχολή ένα αμφιθέατρο ονόματι Παππαρηγοπούλου....
'Επρεπε να λέγεται "Παππαρηγοπούλου και Κερασοζουζούνας"!
Δημοσίευση σχολίου