Σάββατο, Μαΐου 12

Μια νύχτα στη Μαρσίγια...

Βρέθηκε πάλι σ’ αυτό το λιμάνι με την ανυπόφορη υγρασία και την αφόρητη μπόχα. Χωρίς να το πολυσκεφτεί κατευθύνθηκε προς τις γειτονιές των μεταναστών. Κι ας ήξερε πως ήταν πολύ επικίνδυνο για έναν ξένο να κυκλοφορεί στα στενοσόκακα τέτοια ώρα.
Πίσω από τα δυο εργοστάσια ήταν ο δρόμος με τα μπαρ. Τα κορίτσια κάθονταν στις πόρτες με τις φούστες σηκωμένες και κουνούσαν τον κώλο τους προκλητικά.
«Γλύκα, να σου πω!».
Επικέντρωσε την προσοχή του σε μια απ’ αυτές. Τα βυζιά της του φάνηκαν απρόσιτα για έναν κοινό θνητό. Μπορεί να έκαναν για βασιλιάδες, δικτάτορες, κυβερνήτες, αλλά όχι για έναν φτωχοδιάβολο που ήθελε απλά να κολυμπήσει σε ένα πηγάδι με ουίσκι.
Μπήκε στο τελευταίο μπαρ του δρόμου. Ήταν γεμάτο με άντρες κάθε φυλής. Στάθηκε στην άκρη του πάγκου κι άκουγε τις πιο παράξενες ιστορίες. Για τους Φιλιππινέζους που γουστάρουν τις λευκές και όλοι τους κουβαλούν κάτι περίεργα φονικά στιλέτα. Για τους Σενεγαλέζους που κρατούσαν στα χέρια τους και έπαιζαν χρυσές αλυσίδες. Έλεγαν πως το μάκρος της καθεμιάς έδειχνε το μήκος του πέους τους...
Ένας κοντός και μελαψός τύπος τον πλησίασε απρόσμενα.
- Φαίνεσαι ρέστος φιλαράκο!
- Τα χρήματα είναι όπως το σεξ! Φαίνονται πιο σπουδαία όταν δεν τα χεις...
Ο κοντός και μελαψός τύπος φαίνεται πως δεν είχε όρεξη για φιλοσοφίες. Έφυγε τόσο απρόσμενα όπως ήρθε...
Απέναντί του βρίσκονταν ένας μικρός καθρέφτης. Απέφευγε να τον κοιτάζει. Του άρεσε ο εαυτός του αλλά όχι στον καθρέφτη...
Τό ξερε πως δεν ήταν φτιαγμένος για τον κόσμο, ούτε ο κόσμος για κείνον. Βέβαια είχε βρει και μερικούς άλλους σαν κι αυτόν. Ως επί το πλείστον γυναίκες. Γυναίκες που οι περισσότεροι άντρες δεν θά θελαν να είναι μαζί τους στο ίδιο δωμάτιο! Αλλά εκείνος τις λάτρευε, τον ενέπνεαν, κορδώνονταν μπροστά τους φορώντας μόνο το σώβρακο και λέγοντας πόσο θαυμάσιος είναι, πράγμα που μόνο εκείνος πίστευε. Κι εκείνες του φώναζαν απλά: «Αϊ πηδήξου! Βάλε να πιούμε...»!
Αν και προτιμούσε το ουίσκι παρήγγελλε μπίρες που ήταν φθηνότερες. Κάποια στιγμή τράβηξε μια πολύ γερή γουλιά, τη στριφογύρισε στο στόμα του και στη συνέχεια την εκσφενδόνισε μέσα στο λαιμό του μπουκαλιού από απόσταση 15 πόντων. Ήταν ένα θαυμάσιο κόλπο που δεν το είχε ξανακάνει. Ούτε σταγόνα δεν χύθηκε έξω...
Το ήξερε ότι έπρεπε να αποφεύγει τέτοια μέρη. Κατά κανόνα, μετά από τρεις ώρες μπιροποσίας μπλέκονταν σε άγριους καβγάδες. Χωρίς ποτέ να μπορεί να θυμηθεί το λόγο. Συνήθως έπεφτε άγριο ξύλο. Και κατά κανόνα εκείνος ήταν το μόνιμο θύμα. Τα χέρια του ήταν μάλλον κοντά για πυγμαχία αλλά είχε ανεξήγητο θάρρος και άντεχε τα χτυπήματα. Την ώρα που παίζεις ξύλο δεν νιώθεις τον πόνο. Ο πόνος έρχεται την άλλη μέρα το πρωί και δεν τον λογαριάζεις αν έχεις καταφέρει να γυρίσεις στο δωμάτιό σου.
Στη ζωή του δεν πολυφοβόταν. Ακόμη και τότε που είχε πηδήξει χωρίς να το ξέρει την γκόμενα ενός σκληρού και αδίστακτου μπράβου. Τον πήρε στο κινητό του και του είπε πως έρχεται αμέσως για να τον σκοτώσει! Δεν το έκανε. Μάλλον θα σκοτώθηκε ο ίδιος σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα καθώς έρχονταν...
Τώρα όμως τα πράγματα ήταν κάπως πιο δύσκολα. Ένας ξένος στην κλούβα με τα λιοντάρια! Πρέπει να ήταν καλό θέαμα και μάλιστα δωρεάν. Το κακό με τους τύπους εκείνους ήταν ότι στο τέλος σε πετάν έξω στους σκουπιδοτενεκέδες με τα ποντίκια. Και είσαι τυχερός αν το πρωί οι σκουπιδιαρέοι σε αντιληφθούν και δεν σε πετάξουν στη σκουπιδιάρα να σε αλέσει με τα άλλα απόβλητα...

10 σχόλια:

doratsirka είπε...

Ασκάρ ωραίος ο "καυγατζής" σου και η ατμόσφαιρα...Είναι ένας τύπος και όχι καρικατούρα. Εύγε νέε μου.

Αλητισσα είπε...

Χμ..
Μαλιστα..
Μηπως τελικα ο ηρωας μας εχει αναγκη να τον "πετάξουν στη σκουπιδιάρα να σε αλέσει με τα άλλα απόβλητα..." μηπως τελικα ψαχνει τη λυτρωση του, ρισκαροντας?
Επικινδυνα "σπορ"..
Αληθεια γιατι κανενας αντρας δεν ηθελα να ειναι σ' ενα δωματιο με τις γυναικες που προτιμουσε?

marilia είπε...

Τώρα εγώ γιατί σκοτείνιασα; ...

Ηλιας....Just me! είπε...

Θα τολμούσες να πεις ότι ο εν λόγω κύριος ζει τη ζωή του; Γιατί αν την ζει πολύ υψηλά ποιοτικα standar έχει!

3 parties a day είπε...

Ασκαρδαμυκτί, αυτά τα "αντρικά" ποστ είναι τα αγαπημένα μου απ' όλα όσα γράφεις.

Γωγώ είπε...

Κάτι θέλω να σου γράψω βρε παιδί...δεν σκοτείνιασα, δεν χάρηκα με την ιστορία σου, νιώθω περίεργα γιατί τέτοια άτομα υπήρξαν στη ζωή μου. Ακόμα και το πρωί που ο πόνος αρχίζει, που το ποτό έχει φύγει το πείσμα και ο εγωϊσμός τους κάνει να λένε ότι όλα είναι μια χαρά...τίποτα δεν αλλάζει. Καμιά φορά σκέφτομαι ότι δεν μπορώ να κάνω τίποτα ούτε εγώ όυτε αλλά και κανείς για άτομα σαν κι αυτά που δεν θέλουν αυτοί οι ίδιοινα βοήθησουν τον εαυτό τους. Καληνύχτα

ion είπε...

την καλημέρα μου..έχετε μια μικρή πρόσκληση.***

candy's τετραδιάκι είπε...

Πονεμενη ιστορια..
Και τοσο αληθινη!

ο δείμος του πολίτη είπε...

Πολύ όμορφο. Σκληρό, καυγατζίδικο, αλλά διαπνέεται από το ασκαρδαμικτύ γνώρισμα του συγγραφέα για τις γυναίκες.

Unknown είπε...

網頁設計 網路行銷 關鍵字廣告 關鍵字行銷 餐飲設備 製冰機 洗碗機 咖啡機 冷凍冷藏冰箱 蒸烤箱 關島婚禮 巴里島機票 彈簧床 床墊 獨立筒床墊 乳膠床墊 床墊工廠 情趣用品 情趣用品 腳臭 長灘島 長灘島旅遊 ssd固態硬碟 外接式硬碟 記憶體 SD記憶卡 隨身碟 SD記憶卡 婚禮顧問 婚禮顧問 水晶 花蓮民宿 血糖機 血壓計 洗鼻器 熱敷墊 體脂計 化痰機 氧氣製造機 氣墊床 電動病床 ソリッドステートドライブ USB フラッシュドライブ SD シリーズ