Κυριακή, Απριλίου 1

Τα "βατράχια"...


Οι δυο παλιόφιλοι ξαναβρέθηκαν μετά από πολύ καιρό. Σε μια ταβέρνα στο Κερατσίνι, κάτω απ’ το φουγάρο.
Είχαν γνωριστεί από μικροί στα καράβια. Κάναν και δυο-τρία ταξίδια μαζί…
Ξαναβρέθηκαν αργότερα στο στρατό. Στο κέντρο εκπαίδευσης βατραχανθρώπων στο Σκαραμαγκά.
Θυμήθηκαν εκείνα τα γελοία τραγουδάκια που τους υποχρέωναν να φωνάζουν στην εκπαίδευση:

«Τα κομάντος εφορμούν
μες τα οχυρά να μπουν
κι ο εχθρός που τα φυλάει
μαύρο φίδι θα τον φάει
θα το γράψουνε τα νέα
πως θα πάρουμε σημαία
θά ναι κόκκινη, μεγάλη
θά χει άστρο και φεγγάρι
και στη θέση της θα μπει
γαλανόλευκη τρανή
να τη βλέπουν οι εχθροί μας
να την προσκυνούν μαζί μας»

«Θα κάνουμε αμφίβια καταδρομή
θα σπάσουμε τα σύνορα
με βάρκα φουσκωτή
θα πάρουμε την Άγκυρα
θα πάρουμε την Πόλη
θα πάρουμε το Βόσπορο
και την Τουρκία όλη»

«Τους βλέπετε αυτούς;
Τους λένε Αλβανούς!
Κορδόνια θα φτιάξουμε
με τ’ άντερα απ' αυτούς!
Τους βλέπετε αυτούς;
τους λεν Οθωμανούς!
Τα δέρματα απ’ τ’ άρβυλά μας
θα φτιάξουμε απ’ αυτούς!»

«Μεσ το τούρκικο χωρίο
πέφτω μ’ αλεξίπτωτο
τις τουρκάλες τις γαμώ…» κλπ

Θυμήθηκαν κι εκείνη τη μέρα που σε μια άσκηση τους υποχρέωσαν να προσποιηθούν ότι γαμάνε την τούρκικη σημαία! Βγήκαν κι οι δυο τους στη «σέντρα» κι ανέφεραν ότι αρνούνται να συμμορφωθούν σε τέτοιες εντολές!
Ο διοικητής θα μπορούσε να τους στείλει στρατοδικείο αλλά φοβήθηκε τον πολιτικό σάλο! Και τους ξεφορτώθηκε μετατάσσοντάς τους τον ένα στην αεροπορία και τον άλλο στις «διαβιβάσεις»… Τους χαρακτήρισε «ανεπίδεκτους εκπαιδεύσεως» κι ας ήταν απ’ τα καλύτερα «βατράχια» του…
Τους ξαναθυμήθηκαν και τους δυο λίγους μήνες αργότερα … στις νύχτες των Ιμίων! Ξημερώματα και με συμβατικά αυτοκίνητα τους μετέφεραν στο ναύσταθμο της Σαλαμίνας και τους φόρτωσαν μαζί με τους άλλους στη φρεγάτα. Αυτούς τους … «ανεπίδεκτους»!

Οι φίλοι τσούγκρισαν τα ποτήρια τους και ξαναθυμήθηκαν εκείνο το βράδυ. Σκοτεινιά, πολλά μποφόρια, οι δυο στόλοι αντιμέτωποι κι όλα τα πλοία εγκλωβισμένα στα πυροβόλα των αντιπάλων. Ήταν προφανές πως την υπόθεση θα σήκωναν στις πλάτες τους τα «βατράχια»…
Το μικρό νησάκι έπρεπε να «κλειδώσει»! Απόβαση με φουσκωτά στη δυτική πλευρά, νάρκες θαλάσσης στην ανατολική, παγίδευση με εκρηκτικά στη νότια…
Το τελευταίο ήταν και το δυσκολότερο… Οι «ανεπίδεκτοι» προσφέρθηκαν να το αναλάβουν μόνοι τους! Χωρίς φουσκωτά και μπουκάλες, με άπνοια κάτω απ’ το νερό, κατευθείαν απ’ τη φρεγάτα στο νησί… Το είχαν ξανακάνει πολλές φορές… ιδιαίτερα τα καλοκαίρια για να εντυπωσιάσουν τις ιταλίδες αυτοδύτριες! Τώρα έπρεπε να το ξανακάνουν για το χατίρι της «μεγάλης γκόμενας»!
Τις κρίσιμες ώρες κυριάρχησε ο απόλυτος παραλογισμός. Πολιτική ηγεσία σε κατάσταση υστερίας, αξιωματικοί ανευθυνοϋπεύθυνοι, ναύαρχοι χωρίς (ναυ)αρχίδες… Τίποτε απ’ όσα έπρεπε να γίνουν δεν έγινε σωστά…
Οι δυο φίλοι ξαναγύρισαν στις μονάδες τους. Όταν απολύθηκαν, ο ένας άνοιξε μαγαζί, παντρεύτηκε, πολλές ευθύνες και μεγάλα προβλήματα, στραβογέρασε… Ο άλλος ξαναγύρισε στα καράβια, αργότερα τέλειωσε τις σπουδές του, έμεινε ανύπαντρος και σήμερα γράφει ποιήματα κάθε σούρουπο…

12 σχόλια:

ο δείμος του πολίτη είπε...

Και έχει και πολλές γυναίκες γύρω του; Ωραίο κείμενο και βγαλμένο από τη στρατιωτική πραγματικότητα. Πόσα μου θυμίζεις τέτοια και πόσες βγήκα στην αναφορά όταν άκουγα τέτοια τραγουδάκια (ΠΖ), αλλά μετά με έμαθαν και σταμάτησαν. Δεν μπορούσαν να μεταφέρουν όλα αυτά στον ανώτερο (το ρεζιλίκι βλέπεις).

candy's τετραδιακι είπε...

Mε συγκινησες Ασκαρδαμυκτακο..
Κατι μου λεει οτι γνωριζω τον..δευτερο φιλο!

Καλημερα:*

Κατερίνα είπε...

Καλέ μου Ασκαρδαμυκτί, τώρα καταλαβαίνω γιατί τα κείμενα σου είναι επιτυχημένα (όχι με βάση το κοινό αλλά τα ίδια τα κείμενα σαν σημεία αναφοράς). Ο δημιουργός έχει ψυχή!

marilia είπε...

...
Ματς! :)

ΦΥΡΔΗΝ-ΜΙΓΔΗΝ είπε...

Ποιητή του...σούρουπου υποκλίνομαι!
(έχω και μια ευαισθησία με τα στρατευμένα νιάτα, λόγω του γιού μου, άστα να πάνε...)
Να χαίρεσαι που δε στραβογερνάς. Είσαι ευτυχής!
Μμμμμουατς

ATHENA είπε...

ΕΧΩ ΔΙΑΓΝΩΣΕΙ ΟΤΙ Ο ΟΙΚΟΔΕΣΠΟΤΗΣ ΑΝΗΚΕΙ ΣΤΟΥΣ ΑΝΕΠΙΔΕΚΤΟΥΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΧΑΝΟΥΝ ΤΗΝ ΑΥΤΟΚΥΡΙΑΡΧΙΑ ΤΟΥΣ ΕΝ ΜΕΣΩ ΑΠΟΛΥΤΟΥ ΠΑΡΑΛΟΓΙΣΜΟΥ:-)))

ΦΙΛΙΑ

elena είπε...

Πολυ με συγκινησες ασκαρδαμυκτι...
φιλια :-)

maika είπε...

τελικά πάντα οι "ανεπίδεκτοι" πρέπει να τρέχουν και να βγάζουν το φίδι απ΄την τρύπα...και χωρίς ποτέ να το μαθαίνει κανείς....
Καλά που την αποτυχία της επιχείρησης Ίμια δεν την έριξαν και πάνω σας... Τα κάνουν αυτά οι ανευθυνοϋπεύθυνοι...έτσι δεν είναι?? ...και μετά αυτοί στις δεξιώσεις κι εσείς στο μπαλαούρο...
γειά σου ψυχάρα!!

ονειροπόλος πάνθηρ... είπε...

...νομίζω ότι είσαι υπερβολικός!!!
....αφού θυμάμαι καλά, ότι η κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών είχε παίξει τον πιο σημαντικό ρόλο στο όλο θέμα...γι'αυτό και ο τότε πρωθυπουργός μας(ναι-ναι αυτός που τον είχε απολύσει από υπουργό Βιομηχανίας ο προηγούμενος πρωθυπουργός...)είχε ευχαριστήσει δημοσίως μέσα από την Ελληνική Βουλή, την κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών.
Μάλλον φανταστική είναι η ιστορία σου...

Ασκαρδαμυκτί είπε...

Φίλε πάνθηρα, σου θυμίζω ότι το βράδυ εκείνο οι Τούρκοι είχαν αποβιβαστεί (και ουσιαστικά καταλάβει) ένα από τα δύο νησάκια των Ιμίων.
Ο πρωθυπουργός είχε ευχαριστήσει τις ΗΠΑ γιατί μεσολαβησαν ώστε να αποτραπεί ελληνοτουρκική σύγκρουση!
Αν οι Τούρκοι δεν είχαν κατορθώσει να πατήσουν τα Ίμια, τα πράγματα θα ήταν κάπως διαφορετικά...

ονειροπόλος πάνθηρ... είπε...

....μάλλον δεν έβαλα τον απαιτούμενο τόνο "αυτοειρωνίας" στο σχόλιό μου...

Ασκαρδαμυκτί είπε...

Μάλλον εγώ δεν σε διάβασα "σωστά" πάνθηρα...
Σόρυ...