Σάββατο, Δεκεμβρίου 30

Όπως δε με ήξερες...


Όπως δε με ήξερες,

ακούστηκε κι αυτή τη νύχτα

η ιστορία της ζωής μου

σε ωριαίες συνέχειες.
Ίσως να κατάλαβες πως τα φανάρια των δρόμων

δε σταμάτησαν ν’ αναβοσβήνουν

γιατί δεν άφησα την "πόλη" μου

για κάποια πόλη στην επαρχία.
Ίσως να φοράω μαύρα ρούχα

σ’ ένδειξη αντίδρασης·

οι έμποροι δεν ονειρεύονται απόψε που έμαθες πως γράφω ποιήματα,

που έμαθες πως μ’ ένα στίχο

χαράζονται οι διαχωριστικές γραμμές.
Είδες πώς μ’ ένα μολύβι

σε χάραξα στα δυό;

Θ’ αναρωτιούνται το πρωί

τα δυο μισά κομμάτια σου

γι αυτή τη νύχτα.
Όπως δε με ήξερες,

μια σελίδα μεταμεσονύχτιων ονείρων

εκτυπωμένη σε χαρτί τσαλακωμένο

22 σχόλια:

Ασκαρδαμυκτί είπε...

Καλά, έπαθα τώρα!
Καταλάβατε τί συνέβη;
Καταπάτηση "οικογενειακού ασύλου"
Έγινε Κ Α Τ Α Λ Η Ψ Η!
Είπα να κάνω ένα one night stand με τα "κόκκινα χείλη" κι αυτά εγκαταστάθηκαν μόνιμα στο σπιτικό μου...
Απ' ό,τι καταλάβατε στο εξής θα συζούμε ελεύθερα...
Γι αυτό παρακαλώ να προσέχετε τον αποστολέα του μηνύματος κάθε φορά...

ΩΧ ΩΧ ΜΕΓΑΛΟ ΜΠΛΕΞΙΜΟ
ποιος ακούει το Μαράκι τώρα;
και θα χει και δίκιο...!

Μαρία είπε...

Εδώ μέσα γίνονται... σόδομα και γόμορα!

candy's τετραδιακι είπε...

Αχ βρε ασκαρδαμυκτακο τι μου κανεις και θελω να ετοιμαστω για να παω σε γιορτη!
Μ'αυτα που διαβαζω εχω κολλησει στην οθονη!!!

:)

Παιδίσκη ερωμένη είπε...

Εγώ πειράζει που δεν κατάλαβα τι έγινε;

Ασκαρδαμυκτί είπε...

Τι δεν κατάλαβες ρε Παιδίσκη;
Τα πράγματα είναι απλά!
Προχθές βράδυ, συνάντησα σε ένα μπαρ τα "κόκκινα χείλη", της την έπεσα, την έμπασα σπίτι μου κι αυτή η άτιμη, μόλις έφυγα για Ουρανούπολη, έκανε κατάληψη στο μπλογκ μου...
Καλά ξεμπερδέματα!

Ανώνυμος είπε...

Σε έχω καταλάβει ασκαρδαμυκτάκο μου και τόχω ξαναπεί.Είσαι ο άνθρωπος με τα χίλια πρόσωπα.Πειράζει που πιστεύω πως άσκαρ και κόκκινα χείλη είναι το ίδιο πρόσωπο;Δηλαδή ΕΣΥ!!!Πάντως το παραδέχομαι.Είσαι μεγάλος μπλοφαδόρος.Χαχαχά.........

Αλητισσα είπε...

Εμενα μου αρεσε..Πειραζει; Φιλια πιτσουνακια..

Παιδίσκη ερωμένη είπε...

Χεχεχ, κι εγώ που είμαι το μικρό της παρέας τα κατάλαβα όλα...

ΗΛΙΑΧΤΙΔΑ είπε...

Να βρεις τρόπο να την ...εξοστρακίσεις την ...άτιμη!
Κι εσύ καλέ μου, όπως έστρωσες να κοιμηθείς!
Τις πιό θερμές & εγκάρδιες ευχές μου! Υγεία, πολύ αγάπη & χαρά να πλημμυρίσει τη ζωή σου η νέα χρονιά! Να πραγματώσει τα πιό όμορφα όνειρά σου & να σε ταξιδέψει σε γλυκά μονοπάτια αγάπης!!!
Χρόνια Πολλά, Χρόνια Καλά!

Ασκαρδαμυκτί είπε...

Παιδιά, θα είμαι ειλικρινής μαζί σας! Άσκαρ και "κόκκινα χείλη" δεν είμαστε το ίδιο πρόσωπο. Αλλά να... δεν άντεχα άλλο τη μοναξιά εδώ μέσα! Δε λέω, όλοι σας καλοί φίλοι είστε, όμως έρχεστε, πίνουμε ένα καφεδάκι και φεύγετε. Κι όταν κλείνει η πόρτα πίσω σας ο Ασκάρ μένει μόνος και έρμος να θυμάται τις ευχάριστες στιγμές που πέρασε μαζί σας...
Στο "εξοχικό της Ουρανούπολης" έχω παρέα το Μαράκι. Στο "Μωσαϊκό" (το κοινόβιο που ίδρυσε η Παιδίσκη) είμαστε εφτά-οχτώ νοματέοι! Εδώ, γιατί να είμαι μοναχούλης; Έριξα λοιπόν τη μούρη μου και κάλεσα τα "κόκκινα χείλη"! Κι αυτά ανταποκρίθηκαν ευγενικά και πρόθυμα! Άλλο τώρα ότι πήρε αμέσως θάρρος και άρχισε τα ποστάκια!
Σας ερωτώ λοιπόν: μετά τις πιο πάνω εξηγήσεις, τι θέλετε; Να τα διώξω τα "κόκκινα χείλη" ή να μείνουμε μαζί το υπόλοιπο της μπλογκοζωής μας; Θα γίνει ότι πείτε εσείς!
Αν πάντως θελήσετε να μείνει, θέλω να την αγαπήσετε όπως εμένα (κι ακόμη περισσότερο)!

φεγγαροαγκαλιασμενη είπε...

να μεινει..αφου γραφει τοσο ομορφα..και μια που ειμαι εδω ας ευχηθω και στους δυο σας..καλη χρονια..φιλιαα..!!

ο δείμος του πολίτη είπε...

Καλή Χρονιά, λοιπόν, και στους δυο σας και σε όλους εδώ μέσα.

Μαράκι είπε...

Εγώ πάλι γιατι πιστεύω οτι η λατρευτή μου κουμπαρούλα είναι η Αγαπημένη του Ασκαρ?????

Μαρία είπε...

Μαράκι όχι! Γνωρίζω τον Άσκατ προσωπικά καθώς και την "αγαπημένη του". Αυτή η καημένη βλέπει τα καμώματα του "δικού της" και γελάει...

Ασκαρδαμυκτί είπε...

Με το φεγγάρι αγκαλιά και Δείμε σας ευχαριστούμε για τις ευχές σας! Μάλλον ομοφωνία διαβλέπω...

Μαράκι μου, τι να σου πω τώρα; Σου αρκεί η διάψευσή μου; Αν όχι, δεν έχω άλλες αποδείξεις... Πάντως δεν είναι! Το μόνο που ελπίζω για τα "κόκκινα χείλη" είναι να μην πρόκειται για ... άντρα που μου κάνει πλάκα...

Πράγματι, με την Μαρία γνωριζόμαστε προσωπικά. Επίσης με γνωρίζουν και δύο άντρες, που όμως δεν έχουν μπλογκ και υπογράφουν ως "ανώνυμοι"... (αν και σπανίως στέλνουν σχόλια).

Μαράκι είπε...

Καλή χρονιά Ασκάρ μου σε σένα και την αγαπημένη σου!

Μην μου κάνεις παράπονα και ζήλιες και αντίποινα εκτος απο e-life έχω και real life καλέ μου όπως κι εσύ!!!

ATHENA είπε...

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ ΑΣΚΑΡ,
ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ ΚΟΚΚΙΝΑ ΧΕΙΛΗ,
ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ ΣΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΠΑΡΕΑ;-)

anima rana είπε...

Τι γίνεται βρε ασκαρδαμυκτί με σένα?? Την πέφτεις στα 'κόκκινα χείλη' και της δίνεις και τα 'κλειδιά' του blog σου?? Να προσέχω δηλαδή, να μην με παρασύρεις και σου δώσω τον 'χάρτη' που οδηγεί στην prive λιμνούλα μου και μετά μου κουβαλήσεις τον ελέφαντά σου και όοολη την παρέα σου!!! (χα χα χα)

καλή χρονιά, δον ζουάν!

Ασκαρδαμυκτί είπε...

Μαράκι θύμωσες που σε είπα e-love;
Κούκλα μου εσύ ήσουν η πρώτη που το χρησιμοποίησες, και μάλιστα φαρδύ πλατύ...
Πιστεύω ότι η φλογίτσα του έρωτά μας είναι ακόμη ζωντανή!
Τί λες; θα την ξαναφουντώσουμε το σαββατοκύριακο;

Αθηνούλα, να σαι καλά μάτια μου, ό,τι καλύτερο να στο φέρει ο νέος χρόνος.

Καλημέρα φρίνε μου!
Με τα κόκκινα χείλη κάναμε ένα καταπληκτικό δίδυμο παχυδέρμων...(καλά σ'έφτιαξα "κόκκινα χείλη" ε...;)
ελέφαντας και ιπποπόταμος (μη σουφρώνεις τα "κόκκινα χειλάκια σου")
μας θέλεις στην πριβέ λιμνούλα σου;
Γυρίνε μου, κατέριψα το μύθο ότι στις γυναίκες αρέσουν ΜΟΝΟ οι όμορφοι άντρες!... (είμαι Σάντσο Πάντσο...χε χε χε)

ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΟ ΚΟΥΜΜΟΥΝΙ είπε...

Καλή χρονιά.
Το ποίημα: "Όπως δεν με ήξερες" είναι από τα πιο ωραία σου.
Εύχομαι και καλή συγακτοίκηση, αν είναι να σου ανοίξει δρόμους στη γνήσια ποίηση, τότε μια χαρα είναι..
Οι γυναίκες όταν είναι σαν την γυναίκα του Περικλέους (βεβαίως βεβαίως είναι άριστες), άμα γίνονται σαν τη γυναίκα του Σωκράτους 'βράσε όρυζα". Βέβαια αυτό δεν εμπόδισε τον Σωκράτη να γίνει αυτό που έγινε...

κόκκινα χείλη είπε...

Καπιταλιστικό μου κομμούνι, σ'ευχαριστώ που λες ότι είναι ωραίο το ποίημά μου, αλλά πού έχεις διαβάσει άλλα δικά μου ώστε να ξέρεις εάν ειναι ή όχι από τα πιο ωραία μου;
Τί είναι "η γνήσια ποίηση"; Πες μου, τα κόκκινα χειλάκια μου περιμένουν την κουβεντούλα σου...
Ελπίζω να μην μοιάσω σε καμία γυναίκα, ούτε αυτή του Περικλέους πόσο μάλλον δε σ'αυτή του Σωκράτους..!
Καλή χρονιά!

ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΟ ΚΟΥΜΜΟΥΝΙ είπε...

ω, συγνώμη κυρία μου νόμιζα ότι ήταν ποίημα του συγκατοίκου σας ασκαρδ.
και όσα έγραψα για τις γυναίκες ήταν κοπλιμάν για σας που νόμιζα πως σταθήκατε μούσα του και τον ανανέωσατε ποιητικώς...