Δευτέρα, Δεκεμβρίου 25

Αυστηρώς Ακατάλληλον! (Στην Παιδίσκη Ερωμένη)


Είδα στον ύπνο μου
διψασμένη τη γλάστρα
των ακοίμητων πόθων σου!

Όταν ξύπνησες
με είδες να την ποτίζω
με τα ροδοπερίχυτα
φιλιά μου...

22 σχόλια:

Ασκαρδαμυκτί είπε...

Ιστορική μέρα η χθεσινή! Εγκαινιάσθηκαν σχεδόν ταυτόχρονα δύο νέα μπλογκ. Το ένα, "μωσαϊκό", ήταν ιδέα της παιδίσκης ερωμένης για να στεγάσει όλους τους μπλογκερ! Διακρίνεται από μια ανοιχτή, οικουμενική διάθεση..
Το δεύτερο, "το εξοχικό της Ουρανούπολης", το έστησε το Μαράκι για να στεγάσει τον έρωτά μας! Από δω και στο εξής, τα Σαββατοκύριακα και τις αργίες θα με βρίσκετε μόνο εκεί!
Σήνερα, μόνο κατ εξαίρεση με βρήκατε εδώ γιατί ξέρω πως η μέρα είναι λίγο βαρετή και είπα να σας ... ψυχαγωγήσω!

Για μια ακόμη φορά, Χρόνια Πολλά σε όλους!

elenitsa! είπε...

χρόνια πολλά σε σένα και τη μαρία, αλλά και στον ερωτα σας που έχει πια υπόστεγο!!!!

και του χρόνου με τετοια διαθεση!

Ανώνυμος είπε...

Σπυδαίος θεολόγος είσαι!
Από που να ξεκινήσω... Απ' την ερωτική φωλιά στην Ουρανούπολη; Δεν πάτε και μέσα στο Άγιο Όρος να κάνετε τα όργιά σας;
Και τώρα στο πιο πάνω ποιημα: δεν μου λες, πήγε Εκκλησία (αν πήγες, βέβαια) και μόλις γύρισες είπες, κάτσε να γράψω ένα ποίημα για γλυφομ..... (γιατί σε αυτό αναφέρεσαι κι ας χρησιμοποιείς ποιητικά λόγια). Δεν βρήκες κάτι άλλο να γράψεις Χριστουγεννιάτικά;
Σε τι Θεό πιστεύεις;

shades in the dark είπε...

Άρρωστες λέξεις δεν υπάρχουν.. άρρωστα μυαλά υπάρχουν μόνο.. θεωρείς σωστότερο και πιο σεβάσμιο να μπαίνεις σ’ ένα χώρο και να σχολιάζεις με αυτό το τρόπο χωρίς καν να έχεις τη δύναμη και το σθένος να υπογράψεις το σχόλιο σου;

Φίλε Ασκαρδαμυκτί συγνώμη που πήρα θέση μέσα στο χώρο σου.. έχεις τις καλύτερες ευχές μου για χαρούμενα Χριστούγεννα.. με υγεία πάνω απ’ όλα..

Ασκαρδαμυκτί είπε...

Ελενίτσα, φχαριστούμε για τις ευχές σου! Κι εμένα "υπόστεγο" μου φάνηκε στην αρχή, αλλά μόλις ξημέρωσε και το είδα καλύτερα, τι να πώ;, ήταν σωστό παλατάκι! Ρίξ του μια ματιά... Πάντως σε περιμένουμε, έχουμε και μελομακάρονα απ' τα χεράκια της Μαριώς!
Φίλε ανώνυμε, εσύ πρέπει να είσαι ο Φίλιππος που και παλιότερα είχες εκφράσει κάποιες ανάλογες απόψεις για την ομοφυλοφιλία. Κατ’ αρχήν σε παραδέχομαι γιατί είσαι τακτικός και προσεκτικός αναγνώστης του μπλογκ. Κατά δεύτερον, θα ήθελα να σε ρωτήσω: πιστεύεις ότι τα ζευγάρια που περνάν τη μέρα των Χριστουγέννων κάνοντας έρωτα είναι λιγότερο κοντά στο πνεύμα της εορτής από σένα που στο μεσημεριάτικο τραπέζι χλαπάκωσες τον αγλέουρα;
Και κλείνω με κάτι που θα σε «τσιτώσει» ακόμη περισσότερο: προσωπικά πιστεύω πως η απόδοση τιμής στην πηγή της ζωής (βλέπεις, εγώ δεν χρησιμοποιώ τη δική σου αγοραία έκφραση) ταιριάζει περισσότερο στο νόημα της σημερινής γιορτής. Γιατί ο Χριστός δεν βγήκε, φαντάζομαι, από το γουρουνόπουλο που εσύ σαβούρωσες πριν λίγες ώρες!

"Σκιούλα" και σε σένα ευχόμαστε ό,τι επιθυμείς και μη διστάσεις να έρθεις στο εξοχικό μας! Θα σου δόσουμε και δωμάτιο με θέα τη θάλασσα!

Μαρία είπε...

Το βρήκα καταπληκτικό!
Αυτό μάλιστα, θεωρείται τέχνη..
Βοβερή η αντίθεση: είδα στον ύπνο μου... όταν ξύπνησες...
Μπράβο και σε σένα και στη μούσα σου...
(αν και μπερδεύτηκα λίγο, εσύ δεν ήσουν χθες με το Μαράκι στην Ουρανούπολη;)

Φοινιξ είπε...

Πολύ όμορφο γεμάτο ουσία.

Χρόνια πολλά και χαρούμενα

Παιδίσκη ερωμένη είπε...

Ασκαρ μου... εξαιρετικό, δεν έχω λόγια.. Υπόσχομαι να το στολίσω και αυτό...
Ευχαριστώ πάρα πολύ..

Όσο για τον ανώνυμο, νομίζω μπορώ εύκολα να καταλάβω πόσον καιρό έχει να κάνει έρωτα.. χιχιχ

Και πόσο μυαλό θέλει να καταλάβεις πως είναι εξαιρετικό να μπορείς να γράψεις έτσι, ιδίως για κάποιον (εμέ στη προκειμένη), που δεν τον έχεις δει καν...

Και Άσκαρ, είναι ο Σκιούλης..

Σματς και χρόνια πολλά σε όλους..

Γιάννης είπε...

Ασκάρ, πιστεύω πως η ελληνική φιλοσοφία και ο πλατωνικός έρωτας έχουν πολύ μεγαλύτερη σχέση με τη χριστιανική διδασκαλία και αγάπη συγκριτικά με την "ιουδαϊκή" υποκρισία που εκπροσωπεί ο ανώνυμος.
Χρόνια πολλά.

Ασκαρδαμυκτί είπε...

Κοίτα Μαρία, πράγματι ήμουν με το Μαράκι αλλά θυμήθηκα πως είχα ξεχάσει στο σπίτι μου τα φώτα ανοιχτά. Πετάχθηκα, που λες, να τα κλείσω βρήκα στην πόρτα την Παιδίσκη να ξεροσταλιάζει (είχε έλθει για επίσκεψη-έκπληξη) και ... πήραμε έναν υπνάκο!

Φοίνικα της Κύπρου, χρόνια πολλά και καλή χρονιά...

Να το στολίσεις Παιδίσκη μου αλλά να το εκθέσεις και κάπου να το βλέπουμε! Ας πούμε, στις "διόπτρες" σου!
Ξέρω ότι η "σκιά" είναι άντρας! Αλλά εμείς οι άντρες, όταν μιλάμε φιλικά, χρησιμοποιούμε είτε το ουδέτερο (π.χ. "φιλαράκι") είτε θηλυκό (π.χ. "σειρούλα" στο στρατό)!

Ασκαρδαμυκτί είπε...

Φίλε Γιάννη, μεγάλο θέμα ανοίγεις! ο Πλατωνισμός και ο Χριστιανισμός χαρακτηρίζονατι ως "συγγενή φαινόμενα"! Και οι δύο αποκορυφώνονται σε έναν ύμνο της αγάπης. Δεν μπορεί να είναι τυχαίο ότι ο Χριστός σε ένα συμπόσιο (τον Μυστικό Δείπνο) και εν συνεχεία στην ομιλία προ του σταυρικού πάθους αποκάλυψε την πιο βαθιά αλήθεια της διδασκαλίας του. Και ο Πλάτωνας στο Συμπόσιο εκθέτει τη διδασκαλία του για τον έρωτα και παράλληλα γράφει το "Φαίδωνα", τον διάλογο περί αθανασίας της ψυχής.

Κοίτα τώρα τί μου κάνετε: ενώ προγραμμάτιζα, τώρα που κλείνει ο χρόνος, να κάνω ένα μικρό ποιητικό αφιέρωμα στις έξι γυναίκες που σημάδεψαν τη ζωή μου, μού ανοίγεται φιλοσοφικές συζητήσεις...
Λοιπόν, από αύριο, που θα γυρίσω και από την Ουρανούπολη, θα σας παρουσιάζω εναλλάξ ένα ερωτικό ποίημα και ένα κομμάτι από τη σχέση "πλατωνικού έρωτος και χριστιανικής αγάπης"!
Στο τέλος ή ενδιάμεσα ένα ποιηματάκι-απάντηση στο ερώτημα του ανώνυμου "σε ποιον Θεό πιστεύεις" αλλά και ένα ποιηματάκι εμπνευσμένο από τον "Φαίδωνα" του Πλάτωνα! Σας ζάλισα ήδη;

Μαράκι είπε...

Καταλάβατε εγώ κάθησα καθάρισα, μαγείρεψα τον περιποιήθηκα και οταν ξύπνησα είχε πεταχτεί να δει την παιδίσκη...άντρες!!!
Εγώ φταίω τώρα αν το άλλο ΣΚ της Πρωτοχρονιάς τον αφήσω να αλλάξει μόνος του χρόνο και πάω σε άλλη φωλίτσα???

candy's τετραδιακι είπε...

Πολυ ομορφο το μπλογκ σου..
Οσο για αυτο που εγραψες..
Απο τα πιο ΕΡΩΤΙΚΑ που εχω διαβασει.
Σε φιλω!Χρονια πολλα!

:)

Αλητισσα είπε...

Να δεις φιλε μου που ετσι που το πας θα σε προτεινουν για αφορισμο..Εδω που τα λεμε καλα θα σου κανουν ειναι βρε πραγματα αυτα..Φτου σου!! Σατυρε!! Κι εδω θα συμφωνησω με τον "ανωνυμο"..Εκκλησια πηγες; Ρε που βαδιζει αυτος ο κοσμος..; Εγω παντως δηλωνω φανατικα ανεραστη αγαμικη και κυριως ασκαρδαμυκτι!!! keep up the good work.. ;)A!! κατι ακομα λυπαμαι που ειμαι τοσο αθυροστομη ενεκα η ταυτοτητα μου βλεπεις..

soulmates είπε...

pwpwpwpwpw!!!
5-6 meres den mphka net kai ginane kosmoistorikes allages...
to poihma teleio.... kokkinhsa pou to diavasa... ;)
kalh arxh sta nea blogs..
tis kaluteres efxes mou askar...
xronia rodina...
oti epi8umeis sthn agalia sou na to vreis kai na to krathseis ekei...sfikta kleismeno...
filiaaaaa

Ασκαρδαμυκτί είπε...

Μαράκι, νομίζω το είχαμε ξεκαθαρίσει: ο άντρας χρειάζεται τρεις γυναίκες. Η μία θα είναι η επίσημη γυναίκα του, αυτή που θα έχει κορώνα στο κεφάλι του, βασίλισσα του σπιτιού του και μάνα των παιδιών του (στην προκειμένη, εσύ!). Η δεύτερη θα είναι η ερωμένη, με την οποία θα σουρτουκεύει (αυτή δεν την έχω βρει ακόμη, αλλά μάλλον προορίζονται τα εξαφανισμένα "κόκκινα χείλη"). Και η τρίτη θα είναι η ερωτική του φαντασίωση. Αυτή δεν επιτρέπεται να την βλέπει ή να την αγγίζει! Μόνο θα την φαντάζεται (αυτή είναι η παιδίσκη ερωμένη)... Τώρα, ελλείψει ερωμένης, την αναπληρώνει (κακώς όμως) η παιδίσκη!
Πάντως μαζί μου συμφωνεί και η μαμά σου! Θα δεις το Σάββατο...

Candy, πρέπει να ξέρεις πως "φταίει" λίγο και η παιδίσκη! Μου έχει δώσει πολύ θάρρος...

Καλά βρε αλήτισσα, δεν σου άλλαξα όνομα; Τέλος πάντων... Μέχρι τώρα είχαμε τις ρουβίτσες, μας προέκυψαν και οι ... ασκαρδαμυκτίτσες;

Κολλητούλα, σας το ξανάπα! Μην γράφετε απουσίες!

Αύριο λέω να σας κάνω μια εκπληξούλα...

τα κόκκινα χείλη είπε...

Καλά, δεν είπαμε να καθίσεις φρόνιμα; να έχεις μωρό μου γλυκό, όσες θέλεις ερωμένες, επίσημες αγαπημένες, σουρτούκες, φαντασιώσεις!!!
Εμένα, να μ'αφήσεις και να μην με μπλέκεις στις "βρωμοδουλειές" σου!
Γιατί θα σε δαγκώσουν τα δόντια που βρίσκονται μέσα από τα κόκκινα χείλη...
Όσον αφορά το ποίημα...λέω: όπου ακούς πολλά κεράσια κράτα και μικρό καλάθι
δηλαδή μάλλον είσαι όλο λόγια...
αυτά προς το παρόν, θα επανέλθω δεν ξέρω πότε

φιλιά σε όλους σας

maika είπε...

...α,ρε παιδίσκη.... λιώμα το έχεις κάνει το παιδί, γιορτάρες μέρες!!!!

Πάντως,ασκαρδαμυκτί μου να προσέχεις....πίσω απο τις γυναίκες σου παραμονεύουν και οι πεθερές σου... Το έχεις σκεφτεί ??

Ασκαρδαμυκτί είπε...

Kόκκινα χείλη, κατάλαβα, με θέλεις ποιο τολμηρό!

Μάικα, με τις πεθερούλες δεν είχα ποτέ πρόβλημα, ήταν οι καλύτερες φίλες μου. Αν έχεις χρόνο, πέρνα το Σάββατο μια στιγμούλα απ' το εξοχικό μας στην Ουρανούπολη και θα δεις...

Summertime Blues είπε...

ροδοπερίχυτα φιλιά...
"ο άντρας χρειάζεται τρεις γυναίκες"
ε άμα είναι έτσι και τρεις και δεκατρείς, όσο αντέχει!
ωραίες αράχνες έχει το μπλογκ σου, ροδοπερίχυτε.

Ασκαρδαμυκτί είπε...

Ροδοπερίχυτος... όπως λέμε γλειφομουνάκιας!

Summertime Blues είπε...

τί μου λες!
υπάρχει αναλογία στα κεράσια και το καλάθι; :)