Κυριακή, Μαΐου 28

Χωρίζουμε;

Οι γυναίκες πάντα είχαν το δικό τους τρόπο να σου λένε ότι ... φτάνει πια ... δεν σε γουστάρω άλλο. Σταχυολογώ, λοιπόν, κι εγώ μερικά «δείγματα» των τελευταίων μου εμπειριών:
Σου δίνει ολόψυχα τις ευχές της να πας στο γήπεδο ή στην Αράχωβα με την ανδροπαρέα και μπαρότσαρκα με τα παιδιά απ’ το γραφείο, γεγονότα που παλιότερα την έκαναν .. Τούρκο! Και το χειρότερο... δεν έχει καμιά αντίρρηση να πας για καφέ με την ... πρώην σου, την Ελενίτσα... Έλα μωρέ, πολιτισμένοι άνθρωποι είμαστε...
Μπορεί, λέει, να μην έχει τρελό κέφι για σεξ, ένεκα ο φόρτος εργασίας, αλλά ευχαρίστως θα μπορούσε να περάσει όλη της τη ζωή μαζί σου, ακόμη και χωρίς σεξ, αφού πια «εμείς οι δυο είμαστε σαν αδελφάκια και ποτέ μου δεν ένοιωσα κάποιον τόσο δικό μου»! Σημειωτέον ότι η τύπισσα έχει ήδη βολευτεί σπίτι σου! Για ξεσπιτώματα είμαστε τώρα;
Σε αποκαλεί με πολλά ζουζουνίστικα υποκοριστικά που όλα έχουν την ίδια κατάληξη σε –άκι. Ανάμεσα στο «μωρό» και στο «μωράκι» υπάρχει μια τεράστια άβυσσος βαρεμάρας κι ένας τελειωμένος έρωτας.
Τις τελευταίες μέρες έχει περιέλθει στη ζεν νιρβάνα του Βούδα. Ακόμη κι αν πηδάς με τις αρβύλες πάνω στο σατέν καναπέ της, δεν πρόκειται να το κάνει θέμα επειδή πολύ απλά εδώ και καιρό δεν σε βλέπει, σε έχει διαγράψει απ’ το οπτικό πεδίο της καρδιάς της.
Και το χειρότερο... Δεν σου απαντάει στο messenger κι όταν εσύ εμφανίζεσαι αυτή «κρύβεται»...