Ο Άσκαρ ... αγιογράφος!

Μόνο θλίψη ...

Οι "καγκελάριοι" Δ' (λόγια της φυλακής)

Το μεγαλείο της φυλακής είναι ότι μαθαίνεις να είσαι ήρεμος, μόνος με τον εαυτό σου, σ' έναν μικρό χώρο και δεν χρειάζεσαι τίποτε άλλο.

Ταυτόχρονα, αναπτύσσεις όλη την πονηριά του μοναχικού λύκου προκειμένου να μην σε φάνε ζωντανό οι υπόλοιποι λιμασμένοι και να μην εισβάλλουν στο χώρο σου.

Μαθαίνεις να είσαι ήσυχος, χωρίς να κάνεις τίποτα, χωρίς να περιμένεις τίποτα και ξεχνάς το χρόνο και όσα συμβαίνουν εκεί έξω...

Ξαφνικά, παραμονές Χριστουγέννων, σε φωνάζουν σε ένα γραφείο, σου κάνουν κάτι ηλίθιες ερωτήσεις για να συμπληρώσουν ένα χαρτί και σου λένε "η κυβέρνηση σου χαρίζει το υπόλοιπο της ποινή σου, ετοίμασε τα πράγματά σου, από σήμερα το απόγευμα είσαι ελεύθερος!"...

Δεν το κάνουν ούτε από καλοσύνη ούτε από ευγένεια. Είναι αναγκασμένοι να ψάξουν ό,τι καλύτερο έχουν εδώ μέσα και να το αφήσουν ελεύθερο γιατί η φυλακή έχει ήδη πενταπλάσιους κρατουμένους απ' όσους "αντέχει"...

Έτσι, βγαίνεις το απόγευμα στο δρόμο και πηγαίνεις στο ίδιο αχούρι που έμενες πάντα. Λείπεις ήδη δυόμισι χρόνια. Φτάνεις σιωπηλός, στέκεσαι στην πόρτα και κοιτάζεις το σκοτάδι που επικρατεί μέσα. Τα πράγματα έχουν αλλάξει λίγο.

Η Βέτα έχει βρει άλλον άντρα. Δεν έχασε καιρό. Σταμάτησε να έρχεται να σε βλέπει στη φυλακή στους τρεις μήνες. Ανήκει στην κατηγορία των γυναικών που αρχικά γαμιούνται χαρούμενες, πίνουν βότκα και γελάνε με όλα όσα λες ... πολύ τρυφερές. Μετά θέλουν όλ' αυτά, αλλά επιπλέον απαιτούν να ξεπατώνεσαι να βρεις λεφτά και φαγητό για κείνες και για το γιο τους που απέκτησαν απ' τον πρώτο γάμο τους στα 16... Τις γαμάς μια-δυο φορές και μετά το παίζουν σύζυγοι. Κι αν παίξεις το παιχνίδι τους και δεν τις βάλεις στη θέση τους έγκαιρα, σε κάνουν ό,τι θέλουν...

Τώρα δεν ξέρει τι να κάνει και σου ζητάει συγγνώμες. Το ζευγάρι που στρογγυλοκάθισε σπίτι σου δείχνει τρομαγμένο. Φαίνεται πως ήταν χαραγμένη στο πρόσωπό σου εκείνη η απειλητική, σκοτεινή έκφραση που είχες αποκτήσει στη φυλακή...

"Βέτα, φτάνει! Δεν χρειάζεται να μου εξηγήσεις τίποτα. Δεν σε ρώτησα τίποτα γαμώτο. Άδειασέ μου τη γωνιά. Πάω να κάνω μια βόλτα κι επιστρέφω σε καμιά ώρα. Καλύτερα να μην σας βρω εδώ μέσα..."

Λόγια της Πλώρης Γ' (Το δώρο)

Ναι! Του άρεσε να κάνει βάρδια στο τιμόνι.
Του άρεσε να παίρνει το στίγμα, να κοιτάζει τ' αστέρια τη νύχτα, να έχει την ησυχία του...
Του άρεσε να είναι στην καμπίνα του και να περνά την ώρα διαβάζοντας και παίζοντας σκάκι με τον πρώτο.
Δεν ωφελεί σε τίποτα να είναι ο ναύτης ένα βουνό από μούσκουλα, αν δεν έχει τη θάλασσα στο αίμα του, αν δεν μπορεί ν' ακούσει τα λόγια του τραγουδιού που τραγουδάει ο αέρας στα στράλια, αν δεν μπορεί να νιώσει τι ψιθυρίζουν τα κύματα στην πλώρη και στα πλευρά του πλοίου...
Οι δυνατές γροθιές δεν ωφελούν αν όλοι οι χυμοί του κορμιού και του εγκεφάλου δεν συγγενεύουν με την αλμύρα της θάλασσας, αν δεν έχει φωλιάσει μέσα σου αυτό το φοβερό στοιχειό που όσο το μισούμε άλλο τόσο το λατρεύουμε...
Θα φτάσουν Πειραιά παραμονές πρωτοχρονιάς. Της είχε μηνύσει πως θα ξεμπαρκάρει για κάνα μήνα. Της έφερνε μετάξια από την Κίνα, βεντάλιες απ' το Βιετνάμ, μαριχουάνα απ' την Κολομβία κρυμμένη μέσα σε μπουκάλια από σαμπουάν, γιαπωνέζικα ρολόγια και του κόσμου τα ψιλοπράγματα απ' το Χονγκ Κονγκ!
Θα έκαναν μεγάλη γιορτή ... βότκα, μπύρες, πούρα, καλό φαγητό, χλιδή!
Αλλά το καλύτερο δώρο το κρατούσε για το τέλος. Σ' ένα μπουρδέλο της κακιάς ώρας στην Οσάκα είχε κάτσει να του βάλουν μια πέρλα στη βάλανο!
Από τώρα φαντάζεται το σκηνικό ... αυτό το διαβολόπραγμα να τρίβεται μέσα της κι εκείνη να εκστασιάζεται!

Να τα π(ι)ούμε;

Ο Ασκάρ κατεβάζει ρολά και εύχεται σε όλους ...

... ΚΑΛΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ!

Καραμανλής: το μεγάλο "βαρίδι" της κοινωνίας μας!

(από το ιστολόγιο πολιτικού προβληματισμού

"Χαιρετίσματα στην εξουσία"

http://xeretismata.blogspot.com/)

Το 1996 τον μάζεψαν απ' τα μπαράκια της Ίου και τα μεζεδοπωλεία της Σαλονίκης. Ήταν ένας απλός βουλευτής, άχρωμος, άοσμος και άγευστος. Πολιτικά ανύπαρκτος. Ποτέ δεν είχε απασχολήσει την επικαιρότητα, καμία ομιλία του στη Βουλή δεν είχε κάνει εντύπωση, κανένας δημοσιογράφος δεν τον αναζητούσε για συνέντευξη!

Μόνο το βαρύγδουπο όνομά του τον ένανε να υπάρχει ...

Στο πρόσωπό του "κάποιοι" είδαν μια "καλή ευκαιρία". Ένα προϊόν άφθαρτο, επεξεργάσιμο και εξελίξιμο. Που με το κατάλληλο ρετουσάρισμα θα μπορούσε να αποδειχθεί "πολύτιμη επένδυση". Δεν είναι άσχημο να κυβερνάς εκ του αφανούς δι' αντιπροσώπου...

Έτσι, τον πήραν, τον προώθησαν στην ηγεσία της Ν.Δ., τον πάντρεψαν με μια νεαρή κοπελίτσα που έμοιαζε με την Νταϊάνα της Αγγλίας, του έκαναν και παιδιά, του έφτιαξαν και τον "μεσαίο χώρο" για να μπορεί να κινείται άνετα, του βρήκαν και τους κατάλληλους "αριστερούς ψάλτες" για να του φτιάξουν το προφίλ του "δεξιού κομμουνιστή"!

Απαξίωσαν τον σοβαρό και εργασιομανή Σημίτη, αποκαλώντας τον "αρχιερέα της διαπλοκής" και "λογιστάκο" κι ανέβασαν στην εξουσία ένα "κουρασμένο παλικάρι", αργόσχολο, τεμπελχαναρά, που καθιέρωσε το "πρωθυπουργικό ωράριο 9 - 1" και περνούσε τ' απογεύματα ατέλειωτες ώρες στη Ραφήνα βλέποντας γουέστερν σε ντι-βι-ντι!

Την πρώτη τετραετία του την "πέταξε στα σκουπίδια"! Συνθήματά του το "χαλαράαααα", το "μην κυβερνάς για να μην φθαρείς" και το "για όλα φταίει το ΠΑΣΟΚ"!

Το αίσθημα της παντοδυναμίας τον γέμισε και με αλαζονεία. Του άρεσε ν' ακούει από τους γλείφτες που τον περιτριγύριζαν ανέκδοτα εις βάρος του Παπανδρέου και ξεσπούσε σε τρανταχτά γέλια. Άλλωστε κι ίδιος συνήθιζε να λέει: "όποτε γουστάρω τραβάω σε εκλογές και του ρίχνω του Γιώργου 4%, έτσι για πλάκα, κατακούτελα"!

Όμως κάποια στιγμή τα πολιτικά του αποθέματα άρχισαν να εξαντλούνται. Εκείνοι που τον έκαναν πρωθυπουργό απαιτούσαν την "εξόφληση των επιταγών", τα σκάνδαλα διαδέχονταν το ένα το άλλο, το επικοινωνιακό σύστημα που τον κρατούσε στο απυρόβλητο κατέρρευσε, οι φίλοι του τον εγκαταλείπουν...

Η αλήθεια είναι πως προσπαθεί να ξεπεράσει την κρίση. Χρησιμοποιεί, όμως, ξεπερασμένα υλικά: πουλάει νταηλίκι στους βουλευτές του, μοιράζει ψίχουλα στους απελπισμένους, προσπαθεί να βγει απ' τη θαλπωρή του Μαξίμου, απειλεί με το "ή εγώ ή το χάος", αλλά το μόνο που καταφέρνει είναι να προκαλεί το χάος ... το ΑΠΟΛΥΤΟ ΧΑΟΣ!