Καλή Πρωτοχρονιά!

Απολογισμός μιας σχέσης ...

(από το ιστολόγιο "Η γκαρσονιέρα στα Πατήσια")

'Ολα ξεκίνησαν με μια ερωτική επιθυμία!
Απλώς λίγη λαγνεία ...
Στην αρχή το χειρίστηκα με προσοχή ...
για ν' αποφύγω να μπει η αγάπη στο παιχνίδι!
Αλλά άρχισαν αυτές οι μικρές εκφράσεις ...
κάποια λουλούδια,
κάποια βιβλία,
κάποιο φαγητό παρέα,
κάποια αρωματικά στικ,
κάποια κουβεντούλα ...
Και, κυρίως, η ελευθερία!
Αυτό είναι το πιο σημαντικό!
Εκείνη με αφήνει ελεύθερο
κι εγώ την αφήνω ελεύθερη!
Το να αφήνεις τον άνθρωπο που αγαπάς ελεύθερο
αποτελεί έκφραση μεγαλειώδους πνεύματος!
Κατά βάθος , όμως,
θέλω να έχω την Καντούλα μόνο για μένα!
Δεν θέλω να την μοιράζομαι!
Πιστεύω πως κι εκείνη νιώθει το ίδιο!
Υποθέτω,
δεν ξέρω ...

http://garsioniera.blogspot.com

Στη χώρα του ... χαμόγελου!

Πήρε το μετρό για το αεροδρόμιο των Σπάτων. Στο βαγόνι άνθρωποι κάθε ηλικίας, κοινωνικής τάξης και μόρφωσης.
Αυτός, έτσι από περιέργεια και ανία, έκατσε και μέτρησε πόσες φορές έφτασε στ’ αυτιά του η λέξη «μαλάκας».
Για μια διαδρομή κάτι λιγότερο της ώρας μέτρησε πάνω από πενήντα «μαλάκες»...
Όταν κατέβηκε στο αεροδρόμιο της Μπανγκόγκ η πρώτη φράση που άκουσε ήταν «μαχ-πεν-λάι»!
Κι από τότε την άκουγε συνεχώς.
Στα λεωφορεία, στα μουσεία, στα ποτάμια, στα πάρκα, στην αγορά...
Ώσπου δεν άντεξε και ρώτησε κάποιον τι, τελοσπάντων, σημαίνει «μαχ-πεν-λάι».
Κι εκείνος του εξηγήσε ότι η φράση αυτή σημαίνει «εντάξει, δεν πειράζει»!
Πώς, λοιπόν, να μην θεωρείται η πόλη αυτή «η χώρα του χαμόγελου»;
Όταν γύρισε στην Αθήνα έτρεξε να συναντήσει την κοπέλα του.
Κάπου παρεξηγήθηκαν κι εκείνος, από κεκτημένη ταχύτητα, της είπε: «εντάξει, δεν πειράζει»...
Όμως η Αθήνα δεν είναι «χώρα του χαμόγελου»!
Και εύλογα εισέπραξε την απάντηση της «καλής» του:
«Τι θα πει δεν πειράζει! Νομίζεις δεν πειράζει γιατί είσαι επιπόλαιος»...

Καλά Χριστούγεννα ...

... σε όλους μας!

Μπλογκοέρωτες ...

Τον Σεπτέμβριο γνώρισε μία μέσα από ένα site!

Ήταν μεγαλύτερη απ' αυτόν και παντρεμένη!

Ολοκλήρωσαν τη σχέση τους στη χώρα του Ποτέ!

Είναι ο έρωτάς του ... η αγάπη του ...

που ούτε στην πλάνη της ιδεατής φαντασίας του

δεν είχε πλάσει ποτέ!

Μπορεί να δακρύζει που είναι τις περισσότερες ώρες μόνος του

αλλά την έχει συνεχώς μαζί του ... μέσα στην καρδιά του!

Όσο πιο πολύ του λείπει τόσο περισσότερο την αγαπά!

Θα θέλατε να πάτε στη Χώρα του;

Στη Χώρα του Ποτέ και του Πουθενά;

Έρχονται γιορτές ...

Οι μέρες στάλαζαν σαν πίσσα πάνω στη ζωή του!

Κάθε μέρα και πιο μαύρη ...

Τα χρώματα έχουν όλο και λιγότερη ένταση

οι ήχοι λιγότερες αποχρώσεις ...

Μέτρησε τα ενεργά χρόνια της ζωής του

και είδε πως δεν ξεπερνούσαν τις δυο του χούφτες!

Τα έστρεψε στα μούτρα του και φασκελώθηκε!

Αυτός ο άθλιος μήνας, ο Δεκέμβρης,

με την αναγκαστική χαρά,

τα παιδάκια έξαλλα από προσδοκίες,

τα μαγαζιά παραφορτωμένα σαν χήνες

που πάνε να γεννήσουν άλλες χήνες,

τα κάλαντα, τα γλυκά ...

Όλ' αυτά του δημιουργούν αναφυλαξία!

Δημιουργούν μιαν αβάστακτη ένταση

γύρω απ' την έννοια του χρόνου

που αν δεν έχεις καβάτζες γερές ...

αρχίζεις να παραπατάς!

Η ευρωκομμουνίστρια και τα ... αντάρτικα!

Tότε γινόσουν δεξιός γιατί ταυτιζόσουν με αξίες όπως η υπακοή, η τάξη, το έθνος, η οικογένεια, η σεξουαλική ηθική, η εκκλησία ...

Κι αριστερός για ν' αμφισβητήσεις τον οικογενειακό και κοινωνικό κομφορμισμό, τον υποκριτικό καθωσπρεπισμό, τη δουλοπρέπεια προς την εξουσία ...

Ο φίλος μας από πιτσιρικάς ... την είδε Αριστερά κι έτσι! Γνώρισε και μια γκομενίτσα, καλλίγραμμη, αεράτη, με βελούδινο δέρμα και βυζάκια μυτερά! Μια αληθινή κόλαση να προβάλλει μέσα απ' την μαθητική ποδιά! Τό χε κάνει ήδη με τρεις στα 16 της και ήταν υπέρμαχος της σεξουαλικής απελευθέρωσης και ... ευρωκομμονίστρια!

Ο φίλος μας ήταν λίγο μαγκάκι και δεν κομπλάρισε με την καρακουκλάρα. Την περίμενε κάτω απ' τα γραφεία του "Ρήγα Φεραίου", πήγαιναν βόλτα στην παραλία και της ανέλυε το "Άκου ανθρωπάκο" του Βίλχεμ Ράιχ! Κάποια στιγμή την κόλλησε σε ένα δέντρο και την μουρντάρισε!

Αλλά ... δεν! Πάλι "δεν" γαμώ το μου!

"Κάνεις προσπάθειες" του είπε "με τον Ράιχ που διαβάζεις και το αντιαυταρχικό σχολείο του Σάμερχιλ, αλλά κατά βάθος είσαι ένας λαϊκός αγροίκος που το μόνο που γουστάρεις είναι να πίνεις κρασί στα υπόγεια καπηλειά με οικοδόμους και εργάτες απ' τα Ναυπηγεία! Μόνο να μεθοκοπάς είσαι καλός και να τραγουδάς αντάρτικα"!