Σάββατο, Ιουλίου 29

Ούτε ένας άντρας...

Τέτοια περίπου εποχή, το 1922, οι τουρκικές δυνάμεις του Κεμάλ ετοίμαζαν την μεγάλη και τελική αντεπίθεσή τους για «να ρίξουν τους Έλληνες στη θάλασσα»! Πράγματι, το ελληνικό μέτωπο κατέρρευσε μέσα σε λίγες ώρες, με τα γνωστά αποτελέσματα…
Μελετώντας κανείς το στρατιωτικό-πολεμικό σκέλος της μικρασιατικής εκστρατείας μπορεί να διαπιστώσει τραγικά λάθη και παραλήψεις, ανάλογα, ίσως, με εκείνα που διέπραξαν οι αρχαίοι Αθηναίοι στη Σικελία, όπως μας τα περιγράφει ο Θουκυδίδης. Ίσως κάποια άλλη στιγμή να αναφερθούμε αναλυτικά στα λάθη της στρατιωτικής τακτικής των Αθηναίων στη Σικελία και των Ελλήνων στη Μ. Ασία….
Προς το παρόν περιοριζόμαστε στην επισήμανση συγκεκριμένων εγκληματικών παραλείψεων που οδήγησαν στην καταστροφή της Σμύρνης και στη σφαγή του πληθυσμού της:
1) Ο ελληνικός στρατός, αν και παρέμεινε στη Σμύρνη πάνω από τρία χρόνια δεν φρόντισε να δημιουργήσει στις παρυφές της πόλης τα αναγκαία οχυρωματικά έργα που θα ανέκοπταν την τουρκική επιθετικότητα σε περίπτωση κατάρρευσης του μετώπου.
2) Στο ίδιο διάστημα οι ελληνικές πολιτικές και στρατιωτικές αρχές αρνούνταν πεισματικά τη σύσταση πολιτοφυλακής από Έλληνες της Σμύρνης. Βεβαίωναν πως οι εκεί στρατιωτικές δυνάμεις αποτελούσαν τη μεγαλύτερη εγγύηση για την ασφάλεια των Ελλήνων!
3) Όταν πια το μέτωπο είχε καταρρεύσει, οι διοικητές του στρατού ενδιαφέρονταν αποκλειστικά για την ασφαλή μετάβαση των ανδρών τους αλλά και του πολεμικού υλικού στα νησιά του ανατολικού Αιγαίου! Δεν βρέθηκε ΟΥΤΕ ΕΝΑΣ ΑΝΤΡΑΣ να προβληματιστεί για το πού εγκαταλείπει τόσες χιλιάδες Ελλήνων ανυπεράσπιστους στις ορέξεις των Τούρκων…
Αν υπήρχε η στοιχειώδης στρατιωτική μέριμνα οχυρώσεως της Σμύρνης και με την υποστήριξη της ένοπλης πολιτοφυλακής, που υποχρεωτικά έπρεπε να είχε συσταθεί, ο ελληνικός στρατός θα μπορούσε για αρκετές μέρες να συγκρατήσει τις εχθρικές επιθέσεις έξω από την πόλη. Έτσι θα εξασφαλίζονταν ο αναγκαίος χρόνος για την κινητοποίηση της διεθνούς διπλωματίας ώστε η αναπόφευκτη αποχώρηση των ελληνικών δυνάμεων να μη συνοδευτεί από γενοκτονία… Ή, στη χειρότερη περίπτωση, να δοθεί ο απαραίτητος χρόνος για την ομαλή εκκένωση της πόλης από τους Έλληνες κατοίκους της.
Οι μελαγχολικές αυτές σκέψεις μετατρέπονται σε οργή παρακολουθώντας την αντίσταση των Λιβανέζων μαχητών της Χεζμπολά στην ισραηλινή εισβολή. Είναι δυνατόν μια αντάρτικη οργάνωση να έχει καθηλώσει επί 15 μέρες στο Μπιντ Τζμπάιλ την πανίσχυρη ισραηλινή πολεμική μηχανή και ολόκληρος ελληνικός στρατός να μην μπορεί να ρίξει ούτε μια πιστολιά για την προστασία της Σμύρνης;
Βέβαια υπάρχει μια μεγάλη διαφορά! Οι Λιβανέζοι μαχητές είναι αποφασισμένοι να πεθάνουν, βέβαιοι για το δίκαιο και την ιερότητα του αγώνα τους! Ενώ οι Έλληνες φαντάροι στη Μ. Ασία δεν έβλεπαν την ώρα να μπουν στα πλοία για την πατρίδα! Αλλά ποιος ευθύνεται γι’ αυτό;
Και μια μικρή ανάλυση των πολεμικών εξελίξεων στο Λίβανο: Τη στιγμή αυτή η ισραηλινή κοινωνία αλλά και ο ισραηλινός στρατός είναι σοκαρισμένοι! Κανείς δεν μπορεί να πιστέψει πώς οι αντάρτες της Χεζμπολά και της Χαμάς μπορούν να επιτεθούν σε ισραηλινά φυλάκια, να σκοτώσουν και να αιχμαλωτίσουν με σχετική άνεση Ισραηλινούς στρατιώτες. Για πρώτη φορά ο πανίσχυρος ισραηλινός στρατός δεν μπορεί να αποτρέψει τις μαζικές πυραυλικές επιθέσεις κατά μεγάλος ισραηλινών πόλεων! Και το χειρότερο, δεν μπορεί να επικρατήσει άνετα στις χερσαίες επιχειρήσεις, παρά την τεράστια τεχνολογική υπεροχή του!
Το ηθικό των ισραηλιτών στρατιωτών καταρρακώνεται βλέποντας πως έχουν να αντιμετωπίσουν αντιπάλους εξίσου καλά εκπαιδευμένους και απείρως πιο αποφασισμένους από εκείνους! Η εικόνα των Αράβων μπουνταλάδων που διασκορπίζονται υπό την πίεση μιας επιτυχημένης αεροπορικής επιδρομής καταρρέει ξαφνικά. Και μαζί της η αυτοπεποίθηση και αλαζονεία του ισραηλινού στρατού…
Τα αποτελέσματα της αποτυχημένης ισραηλινής εισβολής στο Λίβανο θα είναι, σε βάθος χρόνου, καταλυτικά!

Τετάρτη, Ιουλίου 26

Με το στρινγκ στο χέρι ...

Μπορεί ο Αύγουστος, ο πιο καλοκαιρινός μήνας, να μην έχει μπει αλλά οι τάσεις (όπως λένε και οι στατικολόγοι) είναι σαφείς και αναμφισβήτητες. Ο Έλληνας (Greek lover. Greek god κλπ) έχει μεταλλαγεί απόλυτα μέσα σε μια εικοσαετία! Από «καμάκι του καλοκαιριού» έχει εξελιχθεί σε έναν διαχρονικό επιλεκτικό εραστή!
Μη βιαστείτε όμως να βγάλετε αυθαίρετα συμπεράσματα. Η εξέλιξη αυτή δεν οφείλεται στον Έλληνα άντρα. Δεν δηλώνει μια άνοδο του πνευματικού του επιπέδου, μια ωρίμανση, έναν, τέλος πάντων, εκπολιτισμό του! Όχι! Η αλλαγή οφείλεται αποκλειστικά στις Ελληνίδες. Που πλέον δεν έχουν να ζηλέψουν τίποτε από τις αλλοδαπές «ξανθές θεές». Έχουν γίνει κι αυτές τόσο απελευθερωμένες και σέξι που δεν έχουν σε τίποτε να ζηλέψουν τις περιστασιακές ανταγωνίστριες που έρχονται στην Ελλάδα για να γευθούν τον «μελαχρινό έρωτα»…
Οι σημερινοί Έλληνες ζώντας μονίμως ανάμεσα σε απολαυστικές Ελληνίδες κι έχοντας ήδη «καταξιωθεί» στον «αλλοδαπό πληθυσμό», διαθέτουν πλέον την αυτοπεποίθηση και την ψυχραιμία να ξεπεράσουν την παλιά τους «πεινασμένη» και γελοία εικόνα! Σήμερα όποιος Έλληνας καταφεύγει στο παρωχημένο σπορ του … «καμακιού» αποκτά αυτόματα τον τίτλο του «λιγούρη του καλοκαιριού»!
Οι βορειοευρωπαίες τουρίστριες δεν έχουν πλέον τίποτε να προσφέρουν στον Έλληνα. Σας έχει τύχει να «πηδάτε» Ολλανδέζα στην κουζινούλα του «ενοικιαζόμενου» κι εκείνη με το αριστερό χέρι να σου τραβάει τα μαλλιά και με το δεξί να ανοίγει την πόρτα του ψυγείου ψάχνοντας ένα κουτάκι μπίρας;
Αντίθετα, οι φλογερές Ελληνίδες προσηλώνονται στον στόχο τους. Και κάνουν τις άχαρες τουρίστριες να μοιάζουν με πρωταγωνίστριες γερμανικής πορνοταινίας που προκαλούν περισσότερο γέλιο παρά ηδονή! Γι’ αυτό και φέτος έμειναν με το στρινγκ στο χέρι…

Δευτέρα, Ιουλίου 24

Το Φοιτητικό Κίνημα (Β)

Ο πρώτος μεταπολιτευτικός νόμος-πλαίσιο για τα Α.Ε.Ι. δόθηκε στη δημοσιότητα με τη μορφή νομοσχεδίου τον Ιούνιο του 1975. Προέβλεπε την καθιέρωση του θεσμού του τομέα αντί της έδρας, τη συμμετοχή διδασκόντων και διδασκομένων στη διοίκηση των Παν/μίων καθώς και την καθιέρωση του ασύλου. Το νομοσχέδιο προκάλεσε τις αντιδράσεις των φοιτητών για δύο κυρίως λόγους:
1) Καθιέρωνε δύο εξεταστικές περιόδους για το σύνολο των φοιτητών και τρεις για τους επί πτυχίω (αντί των τριών και τεσσάρων αντίστοιχα που ίσχυαν έως τότε). Κάθε φοιτητής θα είχε δικαίωμα να προσέλθει μόνο τέσσερις φορές σε πτυχιακές εξετάσεις για κάθε μάθημα. Αν και την τέταρτη δεν λάμβανε προαγωγικό βαθμό θα διαγράφονταν από τους καταλόγους της σχολής. Το ίδιο και οι φοιτητές που θα έμεναν δύο χρόνια στο ίδιο έτος σπουδών.
2) Οι φοιτητικοί σύλλογοι θα μετατρέπονταν σε Νομικά Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου γεγονός που παρείχε εκτεταμένες αρμοδιότητες στις δικαστικές αρχές να επεμβαίνουν στη λειτουργία τους. Το συγκεκριμένο μέτρο θεωρήθηκε ως «χειραγώγηση» του φοιτητικού κινήματος και πολεμήθηκε με ιδιαίτερη ένταση.
Το νομοσχέδιο κατατέθηκε στη Βουλή τον Ιούλιο του 1975 αλλά, λόγω των σφοδρών αντιδράσεων, «πάγωσε» και τον Σεπτέμβριο αποσύρθηκε!
Στα τέλη του 1976, επί υπουργίας Γ. Ράλλη, συγκροτήθηκε νέα «ομάδα εργασίας» με συμμετοχή και των καθηγητών Γ. Κουμάντου, Μ. Σταθόπουλου και Απ. Γεωργιάδη. Αν και το σχέδιο της νέας επιτροπής είχε ήδη διαρρεύσει, η εισηγητική έκθεση δημοσιεύθηκε επίσημα τον Ιούλιο του 1977. Σε γενικές γραμμές ακολουθούσε τα βήματα του 1975 αλλά επί το συντηρητικότερο. Ενδεικτικά, αναγνωρίζεται ο τομέας χωρίς να καταργείται η έδρα. Οι έντονες αντιδράσεις φοιτητών και Διδακτικού Προσωπικού ανατρέπουν τους σχεδιασμούς της κυβέρνησης και οι διαδικασίες «παγώνουν». Ένας ακόμη «άταφος νεκρός» προστέθηκε στο παθητικό της κυβέρνησης Καραμανλή.
Τον Ιούλιο του 1978 ο τότε Υπουργός Παιδείας Ι. Βαρβιτσιώτης καταθέτει αιφνιδιαστικά νέο νομοσχέδιο που ψηφίζεται εσπευσμένα από το θερινό τμήμα της Βουλής τον Αύγουστο! Μεταξύ άλλων προέβλεπε την κατάργηση της τρίτης εξεταστικής περιόδου, της τέταρτης πτυχιακής καθώς και της δυνατότητας μεταφοράς μαθημάτων από έτος σε έτος. Παράλληλα περιόριζε τα χρονικά όρια των σπουδών σε δύο έτη πέραν των προβλεπομένων (ν+2).
Στο σημείο αυτό αξίζει να επισημάνουμε τις καταπληκτικές ομοιότητες του νόμου εκείνου με το πρόσφατο νομοσχέδιο της κυρίας Γιαννάκου. Τόσοι «σοφοί» απασχολούνται και πληρώνονται από το υστέρημα του ελληνικού λαού και το μόνο που κάνουν είναι να αντιγράφουν νόμους του 1978!
Η ψήφιση του νόμου 815/1978 προκάλεσε νέα αντιπαράθεση κυβέρνησης-πανεπιστημιακού κινήματος. Η κυβέρνηση αντέδρασε και τότε με τη γνωστή επιχειρηματολογία περί «αιώνιων και κατ’ επάγγελμα φοιτητών»! Πόσο κουραστική γίνεται αλήθεια η έλλειψη φαντασίας…
Οι αντιδράσεις κορυφώνονται το Φθινόπωρο του 1979. Οι Σχολές καταλαμβάνονται και οι διαδηλώσεις γίνονται καθημερινό φαινόμενο. Η κυβέρνηση Καραμανλή αναγκάζεται να αναστείλει την εφαρμογή του νόμου τον Ιανουάριο του 1980 (ήταν η μεγαλύτερη πολιτική ήττα της καριέρας του)! Οι δύο προηγούμενοι νόμοι (1975 και 1977) είχαν αποσυρθεί πριν ψηφιστούν.
Ο κύκλος των νόμων για τα Α.Ε.Ι. κλείνει με το νόμο-πλαίσιο 1268/1982 που ψηφίζεται από τη νέα κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ. Προέβλεπε την πλήρη αυτοτέλεια των παν/μίων, την κατάργηση της έδρας, τη δημιουργία του Τομέα ως βασικής ακαδημαϊκής μονάδας και δεν προέβλεπε καμία περίπτωση διαγραφής ή απώλειας της φοιτητικής ιδιότητας. Ο νέος νόμος κατακρίθηκε από τους συντηρητικούς κύκλους με το επιχείρημα ότι προσέφερε στα πανεπιστήμια περισσότερη δημόκρατία αλλά λιγότερη εκπαίδευση.

Παρασκευή, Ιουλίου 21

Μην τους πιέζετε ... καλέ!

Μες στο κατακαλόκαιρο δεν είναι και ό,τι καλύτερο να ασχολείται κανείς με την τρέχουσα πολιτική επικαιρότητα. Να όμως που οι εξελίξεις μας προκαλούν να προβούμε σε κάποια σύντομα σχόλια:
Α) Το εξοπλιστικό πρόγραμμα
Η κυβέρνηση αποφάσισε να μεταθέσει στο μέλλον την αγορά των λεγόμενων πολεμικών αεροσκαφών «τέταρτης γενιάς». Ως επιχείρημα επικαλέσθηκε το γεγονός ότι «διεθνή και εξωθεσμικά κέντρα της άσκησαν πιέσεις για την προμήθεια συγκεκριμένων οπλικών συστημάτων»!
Από την απόφαση αυτή εύλογα γεννιούνται ορισμένες ερωτήσεις:
1) Είναι η όχι απαραίτητη για την αμυντική θωράκιση της χώρας η αγορά των νέων αεροσκαφών;
2) Αν όχι, τότε γιατί η κυβέρνηση συζητά το όλο θέμα;
3) Αν ναι, τότε γιατί η κυβέρνηση αναβάλει την απόκτησή τους; Θέτει ή όχι με την απόφασή της αυτή σε κίνδυνο την εθνική ασφάλεια;
4) Τι είναι αυτό που κάνει την κυβέρνηση να πιστεύει ότι μετά από κάποιο χρονικό διάστημα θα εκλείψουν οι σημερινές πιέσεις;
5) Ποια επιτέλους είναι αυτά τα «εξωθεσμικά κέντρα» που την πιέζουν, και με πιο τρόπο το κάνουν; Μια κυβέρνηση, αν θέλει να είναι σοβαρή, είτε αποσιωπά τις όποιες πιέσεις δέχεται είτε τις καταγγέλλει με … διευθύνσεις και ονόματα!

Β) Η τύχη των Τ.Ε.Ι.
Προχθές η Υπουργός Παιδείας επισκέφθηκε την Καλαμάτα. Όπου έγινε αποδέκτης πλήθους αιτημάτων από τους τοπικούς παράγοντες. Ο βουλευτής της Ν.Δ. Δημήτρης Σαμπαζιώτης ζήτησε την ίδρυση στην πόλη νέου τμήματος για τα Τουριστικά Επαγγέλματα (στην Καλαμάτα λειτουργούν ήδη άλλα τμήματα των Τ.Ε.Ι.). Ο νομάρχης Μεσσηνίας Δημ. Δράκος προχώρησε ακόμη περισσότερο: ζήτησε να ιδρυθεί στην Καλαμάτα Νομική Σχολή!
Αναρωτιέστε που βρίσκουν τόσο θράσος οι διάφοροι τοπικοί παράγοντες. Αντί άλλης απαντήσεως, αντιγράφω από το σχετικό ρεπορτάζ της «Καθημερινής» (20-7-2006): «Από την πλευρά του ο αρμόδιος υφυπουργός κ. Σπύρος Ταλιαδούρος αναφερόμενος στη λειτουργία των ΤΕΙ Καλαμάτας ανακοίνωσε τη θεσμοθέτηση 26 νέων θέσεων καθηγητών και τη χρηματοδότηση για την κατασκευή τριών νέων κτιρίων»!
Και μια μικρή λεπτομέρεια: Πέρυσι στα ΤΕΙ Καλαμάτας από τους 1.577 σπουδαστές που εγγράφηκαν, οι 1.413 είχαν βαθμό κάτω από τη βάση! Και το Υπουργεί εξακολουθεί να διορίζει καθηγητές, να χτίζει κτίρια κλπ για Σχολές που σε λίγα χρόνια δεν θα έχουν ούτε έναν φοιτητή! Μα επιτέλους, ποιος κοροϊδεύει ποιόν σ’ αυτή τη χώρα;

Γ) Το μεγαλύτερο σκάνδαλο!
Προχθές, στην Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων της Βουλής κλήθηκε ο Πρόεδρος του ΟΤΕ Π. Βουρλούμης να δώσει εξηγήσεις για την εξαγορά ΓΕΡΜΑΝΟΣ ΑΒΕΕ από την Cosmote (οι αρμόδιοι Υπουργοί Οικονομικών και Μεταφορών απέφυγαν να προσέλθουν).
Η συγκεκριμένη επιχειρηματική εξαγορά αποτελεί το μεγαλύτερο σκάνδαλο όλων των εποχών, καθώς:
1) Το συνολικό τίμημα (1,6 δις Ευρώ!) κρίνεται από κάθε αντικειμενικό αναλυτή ως υπερβολικό.
2) Η συγκεκριμένη εξαγορά είχε κατά το παρελθόν (επί Υπουργίας Χρήστου Βερελή) προταθεί δύο φορές και είχε απορριφθεί ασυζητητί ως ασύμφορη ακόμη και με πολύ μικρότερο τίμημα.
3) Αναμφισβήτητα ωφελημένος από τη συγκεκριμένη εξαγορά θεωρείται ο Π. Γερμανός. Σύμφωνα με σχόλιο της «Καθημερινής» (20-7-2006) ο εν λόγω επιχειρηματίας μπορεί πλέον «με ιδιαίτερα ισχυρό πορτοφόλι, να εμφανιστεί στο προσκήνιο ακόμη και ως μνηστήρας του ίδιου του ΟΤΕ υπό το κατάλληλο σχήμα»!
Με άλλα λόγια ο ΟΤΕ μπορεί να έδωσε στον Γερμανό τα χρήματα που εκείνος χρειάζονταν για να τον αγοράσει! Μιλάμε για τη σούπερ διαπλοκή και το τέλειο … νταβατζιλίκι!

Τρίτη, Ιουλίου 18

Και ανόητοι και ... βλαχοπαλικαράδες!

Η αποποίηση των προσωπικών τους ευθυνών είναι χαρακτηριστικό γνώρισμα των Ελλήνων. Αν διαβάσει κανείς την ελληνική ιστορία θα διαπιστώσει πως για όλες τις εθνικές μας συμφορές έφταιγαν πάντα κάποιοι «άλλοι», αλλά ποτέ εμείς. Στις Θερμοπύλες μάς έφταιξε ο … Εφιάλτης, στην Κωνσταντινούπολη κάποια … Κερκόπορτα που είχε ξεχαστεί ανοιχτή, και στην πιο πρόσφατη ιστορίας μας φταίνε πάντα οι … Άγγλοι, Γάλλοι, Πορτογάλοι και φυσικά οι Αμερικανοί, αλλά (προς Θεού!) ποτέ εμείς! Στην καλύτερη περίπτωση φταίνε οι «πολλές μας αμαρτίες» για τις οποίες «μας τιμωρεί ο Θεός»! Αλλά και στην περίπτωση αυτή οι αμαρτίες αντικειμενοποιούνται έναντι των αμαρτησάντων…
Τούτες τις μέρες συμπληρώνονται 32 χρόνια από την εισβολή των Τούρκων στην Κύπρο. Μια εισβολή που κάθε άλλο παρά αιφνιδιαστική υπήρξε. Όλοι γνώριζαν όχι μόνο την προετοιμασία της αλλά και το άλλοθί της. Και δεν έκαναν τίποτε για να την αποτρέψουν. Αντίθετα φρόντισαν να την επιταχύνουν και να την διευκολύνουν.
Από το 1963 οι παρακρατικοί μηχανισμοί στην Κύπρο και στην Ελλάδα σχεδίαζαν την σφαγή των Τουρκοκυπρίων. Ο ίδιος ο Μακάριος ομολόγησε δημόσια πως ο μετέπειτα Έλληνας δικτάτορας Ιωαννίδης προσφέρθηκε να του καταθέσει πλήρες σχέδιο … επίλυσης του Κυπριακού: «Θα επιτεθούμε ξαφνικά εναντίον των Τουρκοκυπρίων σε όλο το νησί» του είπε. «Θα τους βγάλουμε μια για πάντα από τη μέση. Και θα ξεμπερδέψουμε»!
Οι Τούρκοι παρακολουθούσαν από κοντά τις κινήσεις των Ελληνοκυπρίων. Είχαν υπομονή και οικοδομούσαν την τακτική τους με βάση τα λάθη και την ανυπομονησία των Ελλήνων. Είχαν εξοπλίσει την παράνομη τουρκοκυπριακή οργάνωση ΤΜΤ ώστε να μπορεί να αντιμετωπίσει αρχικά μόνη της μια ελληνοκυπριακή επιχείρηση. Μέχρι, φυσικά, να σπεύσουν σε βοήθεια τα τουρκικά στρατεύματα… Οι Τούρκοι περίμεναν μια επιχείρηση κατά των Τουρκοκυπρίων αμάχων. Θα αποτελούσε την καλύτερη αφορμή για να επέμβουν οι ίδιοι στρατιωτικά ως εγγυήτρια δύναμη αλλά και ως «δύναμη ηθικής» για να αποτρέψει μια «γενοκτονία»! Και την ευκαιρία αυτή τους την πρόσφεραν απλόχερα οι ανόητοι Έλληνες!
Δύο φορές η Τουρκία αποπειράθηκε να εισβάλει στην Κύπρο πριν το 1974. Την πρώτη (Αύγουστος 1964) με αφορμή τις πολεμικές επιχειρήσεις στην περιοχή Μανσούρας-Κοκκίνων. Τότε, η κυπριακή κυβέρνηση διαμήνυσε στους Αμερικάνους ότι «αν ο τουρκικός στόλος εισέλθει εντός των 12 μιλίων θα το θεωρήσουμε ως έναρξη εισβολής. Αυτό θα μας δώσει 75 λεπτά για να καθαρίσουμε τους Τουρκοκυπρίους ώστε να μπορέσουμε να αμυνθούμε και έχουμε σχέδια και μέσα για να το πράξουμε»!
Την δεύτερη (Νοέμβριος 1967) με αφορμή τις πολεμικές επιχειρήσεις στην περιοχή της Κοφίνου και πρωταγωνιστή τον μετέπειτα (χουντικό) αρχηγό Ενόπλων Δυνάμεων Γρηγόρη Μπονάνο. Τότε, ο σημερινός Πρόεδρος της Κύπρου Τάσος Παπαδόπουλος πρότεινε, για μια ακόμη φορά, «να εξουδετερωθούν άπαντες οι Τουρκοκύπριοι εις ολόκληρον την νήσον»!
Και στις δύο περιπτώσεις η εισβολή αποτράπηκε με παρέμβαση των Αμερικανών που επιθυμούσαν να αποφευχθεί ένας Ελληνοτουρκικός πόλεμος. Η εισβολή πραγματοποιήθηκες τελικά τον Αύγουστο του 1974, όταν είχε εξασφαλιστεί η μη ουσιαστική εμπλοκή της Ελλάδας στη σύγκρουση. Δώδεκα χρόνια μετά την εισβολή, η Ελληνική Βουλή επεχείρησε να ανοίξει «τον φάκελο της Κύπρου». Τον έκλεισε όμως εσπευσμένα καθώς άρχισαν να συγκεντρώνονται χιλιάδες σελίδες που αποδείκνυαν τα σχέδια των Ελλήνων για τη «σφαγή των Τουρκοκυπρίων»! Πρόκειται για το επιτελικό σχέδιο με την κωδική ονομασία «Ήφαιστος» που είχε εκπονηθεί από το 1963. Προκειμένου, λοιπόν, να μη δικαιωθεί η τουρκική εισβολή, ο «φάκελος Κύπρος» έκλεισε οριστικά…

Σάββατο, Ιουλίου 15

Το Φοιτητικό Κίνημα (Α)

Ο Ιούλιος είναι ο αγαπημένος μήνας των ελληνικών κυβερνήσεων! Το μέσον της καλοκαιρινής περιόδου και η γενική χαλάρωση που τη χαρακτηρίζει αποτελεί μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για την προώθηση των πιο αντιλαϊκών μέτρων.
Έτσι και φέτος η κυβέρνησή μας, τιμώντας την μακρά παράδοση, επεχείρησε να περάσει απ’ το θερινό τμήμα της Βουλής την «εκπαιδευτική της μεταρρύθμιση». Με άλλα λόγια ενήργησε όπως οι κλέφτες του κοινού ποινικού δικαίου. Που περιμένουν την περίοδο των διακοπών για να βρουν τα σπίτια μας άδεια και να κάνουν ανενόχλητοι το έργο τους... Έτσι ακριβώς σκέφθηκε και η κα Γιαννάκου: «τελειώστε την εξεταστική περίοδο του Ιουνίου, κλείστε τα πανεπιστήμια, φύγετε για διακοπές κι αφήστε με να κάνω ήσυχη τη δουλειά μου»... Και θα την έκανε αν δεν έβρισκε απέναντί της τους ... πάντες.
Τα γεγονότα αυτά μας δίνουν την ευκαιρία για μια σύντομη αναδρομή στην ιστορία του φοιτητικού κινήματος τα τελευταία πενήντα χρόνια. Ξεκινώντας από το 1956, τότε που τα τραγικά γεγονότα στην Κύπρο (εκτόπιση Μακαρίου, απαγχονισμοί Καραολή-Δημητρίου κλπ) προκαλούν τις πρώτες αξιόλογες μετεμφυλιοπολεμικές φοιτητικές κινητοποιήσεις. Την ίδια περίοδο (31-5-1956) εκδίδεται και το πρώτο φύλλο της «Πανσπουδαστικής» που θα συνεχίσει να κυκλοφορεί αδιάκοπα μέχρι τον Απρίλιο του 1967.
Στα τέλη του 1956, παράλληλα με το μεγάλο εθνικό ζήτημα, οι φοιτητές αρχίζουν να προβάλλουν διεκδικήσεις αμιγώς σπουδαστικές: μείωση των διδάκτρων (δεν είχε ακόμη καθιερωθεί η δωρεάν παιδεία), καθιέρωση της μεταφοράς μαθημάτων, του φοιτητικού συσσιτίου και εισιτηρίου κλπ.
Το 1959 κάνει την εμφάνισή της στους φοιτητικούς χώρους η περίφημη ΕΚΟΦ (Εθνική Κοινωνική Οργάνωση Φοιτητών) με βασικό της μοχλό τη διαίρεση των φοιτητών σε «εθνικόφρονες» και «κομμουνιστές» και όπλο τη χρήση των παρακρατικών μηχανισμών. Για μικρό χρονικό διάστημα κατορθώνει να ελέγξει αρκετούς φοιτητικούς συλλόγους.
Το 1963 ιδρύεται η ΕΦΕΕ και η ιδεολογική αντιπαράθεση μετατοπίζεται μεταξύ των φοιτητικών παρατάξεων του κέντρου και της αριστεράς. Το 1964 συγχωνεύεται η σπουδάζουσα νεολαία της ΕΔΑ με τη «Νεολαία Λαμπράκη» που αποτελούσε μια μαζική οργάνωση μη στηριζόμενη στους φοιτητές. Περνάμε έτσι από ένα κίνημα αμιγώς φοιτητικό σε ένα ευρύτερο νεολαιίστικο που θα πρωτοστατήσει στους αγώνες κατά της αστυνομοκρατίας, για το «1-1-4», και για το «15% για την παιδεία». Ακολουθεί η επτάχρονη στρατιωτική δικτατορία και οι γνωστοί αγώνες των φοιτητών στη Νομική και στο Πολυτεχνείο το 1973.

Αβεσσαλώμ (ποίηση)

- Εσύ,
ιέρεια μυστικής αίρεσης
περασμένων κι αμνημονεύτων
χρόνων,
σ’ ανάκλιντρο ξαπλωμένη
αναπολείς
στιγμές ιερές!

- Εραστής μου υπήρξες,
σαν τον ήλιο
που με ξυπνούσε το πρωί.
Κορμί πανέμορφο
στην αγριάδα του δάσους
έμπλεκαν τα μαλλιά σου
στα κλώνια των δέντρων.
Συγχώρεσέ με Αβεσσαλώμ,
Αβεσσαλώμ,
αιώνιε εραστή του δάσους!

- Των μυρίων παθών
οι ορδές σε κυκλώνουν
δίχως γεύση
πνευματικής τροφής,
απολαμβάνεις
τις πεθυμιές της σάρκας...

- Τα μαύρα σου μαλλιά
μέδουσες
τυλίγονται γύρω απ΄ το κορμί μου
με σφιχταγκάλιασμα
αγωνίας.
Η μαύρη Σελήνη
σέρνεται
σαν άχνη
και μας τυλίγει.
Το σπίτι με τα φαντάσματα
στάχτη.
Μέσα στη στάχτη
ζωντανεύουμε
σ’ έρωτα παράλογο,
μοναδικό
τις μαγικές σεληνιακές ώρες....