Ανθρωπογεωγραφία της Άκρας Αριστεράς Β' ("Νέο Αριστερό Ρεύμα")

Μυστήριο πράγμα η ζωή... Καμιά φορά σε χτυπάει κάτω σαν χταπόδι, κι εσύ, αντί να μαλακώσεις, σκληραίνεις!
Πριν από 20 χρόνια, πάνω-κάτω τέτοια εποχή, οι ταβέρνες είχαν γεμίσει από "ναυαγισμένους" κομμουνιστές! Κατέβαζαν τις ρετσίνες τους και παραμιλούσαν...
Και δεν είχαν άδικο οι άνθρωποι. Μέσα σε λίγους μήνες είχε πέσει το τείχος του Βερολίνου, είχε καταρρεύσει η Σοβιετική Ένωση, ο ενιαίος, τότε, Συνασπισμός κόντευε να καταπιεί το "κόμμα του Λαού", και ο Χαρίλαος Φλωράκης αγκαλιαζόταν με τον Μητσοτάκη στην αριστεροδεξιά "κυβέρνηση συνεργασίας"!
Εκείνη την περίοδο στις οργανώσεις του ΚΚΕ γινόταν ο μεγάλος χαμός. Το καράβι έμπαζε από παντού, κι οι "καπεταναίοι" προσπαθούσαν να το κρατήσουν στον αφρό. Αλλά οι αποχωρήσεις στελεχών έπαιρναν μορφή καταιγίδας.
Απ' τους πρώτους έφυγε ο βουλευτής Κάππος. Θυμάμαι ακόμα τους Δεξιούς να του αφιερώνουν ειρωνικά στα ραδιόφωνα το τραγούδι "¨κάποιος, κάπου, κάποτε"...
Ακολούθησαν πολλοί: Δεσύλλας, Κοτζιάς, Γράψας και σχεδόν ολόκληρη η ΚΝΕ! Έβγαλαν την εβδομαδιαία εφημερίδα "Πριν" και έστησαν το κόμμα "Νέο Αριστερό Ρεύμα". Ποτέ όμως δεν κατόρθωσαν να πετύχουν ένα αξιοπρεπές εκλογικό αποτέλεσμα.
Σήμερα αποτελούν συνιστώσα του "ΑΝΤΑΡΣΥΑ". Οι άσπονδοι φίλοι τους τους κατηγορούν για "εργατισμό", και δεν έχουν κι άδικο. Οι ΝΑΡίτες αποκλείεται να ολοκληρώσουν μια φράση χωρίς τη λέξη "εργατικό"! "Εμπρός για έναν εργατικό Δεκέμβρη", "προτάσεις για μια εργατοδημοκρατική λειτουργία", "σκέψεις για μια ανώτερη εργατοδημοκρατική συγκρότηση"...
Έτσι και ρωτήσεις έναν απ' αυτούς πώς πέρασε χθες βράδυ, μην εκπλαγείς αν σου απαντήσει "έριξα ένα εργατικό πήδημα στη γυναίκα μου"!
Πάντως, με συγκίνησε ιδιαίτερα η πρόταση του ΝΑΡ "να καταργηθεί ο ταξικός ΦΠΑ" και να μπει "ένας φόρος στα προϊόντα και στις υπηρεσίες που καταναλώνει η αστική τάξη"! Σα να λέμε ... αστικόσημο, ένα πράμα!

Γιώργο, μάζευε τους φορο-τρομοκράτες!

Είμαστε έτοιμοι να δεχθούμε πολλές θυσίες για να γλυτώσουμε απ' την πτώχευση, αλλά με τρεις προϋποθέσεις:
α) Τα βάρη να μοιραστούν δίκαια και να μην πληρώσουν πάλι το μάρμαρο οι μικρομεσαίοι.
β) Να πεισθούμε πως οι θυσίες πιάνουν τόπο και πως, πλέον, τα δημόσια ταμεία δεν είναι πηγάδια χωρίς πάτο.
γ) Όσα έκτακτα μέτρα "άμεσης απόδοσης" πάρετε μέχρι το 2012 (αυξήσεις έμμεσων φόρων κλπ), να καταργηθούν μόλις επανέλθει η δημοσιονομική ισορροπία.

Σκέφτηκα ν' αλλάξω φύλο, αλλά το μετάνιωσα...

Φίλοι μου είστε, και δεν μπορώ ... θέλω να σας το εξομολογηθώ: είχα αρχίσει να σκέφτομαι σοβαρά ν' αλλάξω φύλο.
Με επηρέασε εκείνος ο κερατάς, ο μάντης Τειρεσίας, που είχε κάνει και γυναίκα, κι όταν τον ρώτησαν "ποιος φχαριστιέται πλειότερο το σεξ" εκείνος τους είπε "δέκα φορές περισσότερο η γυναίκα"!
Θυμήθηκα και μια παλιά γκόμενα, καλή της ώρα, που μού 'λεγε "αν ξέρατε εσείς οι άντρες τη γλύκα του, θα το κάνατε μεταξύ σας"!
Αλλά επειδή δεν μου αρέσουν οι βεβιασμένες κινήσεις, έστρωσα κώλο και το μελέτησα το θέμα! Κι επειδή δεν είμαι μοναχοφάης, σας μεταφέρω τα συμπεράσματά μου:
- Οι παλιοί Ραβίνοι, όταν έκαναν την προσευχή τους, έλεγαν: "σ' ευχαριστώ Θεέ μου που δεν μ' έκανες τελώνη, Σαμαρείτη και γυναίκα"!
- Ο μεγάλος φιλόσοφος Αριστοτέλης θεωρούσε τις γυναίκες "ακρωτηριασμένα αρσενικά"!
- Για όλα τα κακά του κόσμου φταίνε οι γυναίκες και η περιέργειά τους! Κι αν δεν το πιστεύετε, διαβάστε το μύθο της Πανδώρας και της Εύας...
- Ο Θωμάς Ακινάτης, απ' τους μεγαλύτερους θεολόγους και αγίους της καθολικής εκκλησίας, συμφωνεί με τον Τειρεσία ότι οι γυναίκες επιθυμούν και απολαμβάνουν το σεξ περισσότερο απ' τους άντρες. Αλλά δίνει πειστική επιστημονική εξήγηση: "αυτό συμβαίνει γιατί το σώμα τους έχουν μεγαλύτερη περιεκτικότητα σε νερό"! Οπότε... αν είναι να νερουλιάσω για να δουν χαρά τα σκέλια μου, ας μου λείπει...
Δεν χρειάστηκε να διαβάσω περισσότερα. Πείστηκα! "Ας το ακλάδευτο το παλιάμπελο", είπα!
Αλλά, πήρα κι άλλη μία απόφαση: να κόψω το σεξ!
Γιατί, όπως είπε ο Μέγας Αλβέρτος, μέγας φιλόσοφος και λόγιος, "οι συχνές σεξουαλικές επαφές του άντρα, προκαλούν πρώιμη γήρανση, εξασθένηση όρασης και γρήγορο καράφλιασμα"...

Να ξαναγίνει η "Δίκη των Εξ";

Τρία ήταν τα χειρότερα Χριστούγεννα των τελευταίων 100 ετών στην Αθήνα:
α) του 1944, όταν Άγγλοι, χωροφυλάκοι και ΕΛΑΣ αιματοκύλισαν την πόλη στο "Δεκεμβριανό κίνημα" αφήνοντας πίσω πάνω από 40.000 νεκρούς!
β) του 1941, τότε που η πείνα της Κατοχής θέριζε καθημερινά εκατοντάδες Αθηναίους.
γ) του 1922, όταν δεκάδες χιλιάδες πρόσφυγες απ' τη Μικρασία "συνωστίζονταν" στις εισόδους των δημοσίων υπηρεσιών και συσσιτίων εκλιπαρόντας για ένα ζεστό ρούχο και λίγο φαγητό...
Κι έρχονται τώρα κάποιοι, μετά από 87 χρόνια, και ζητούν την αναθεώρηση της "δίκης των έξι"! Δηλαδή αυτών που:
- καταρράκωσαν το αξιόμαχο του στρατού, μετά τις εκλογές του Νοέμβρη του 1920, με τη ρεβανσιστική τους πολιτική ενάντια των άξιων -κατά κοινή ομολογία- βενιζελικών αξιωματικών.
- εξαπάτησαν τους ψηφοφόρους με τα συνθήματα "οίκαδε" και "μικρά πλην έντιμος Ελλάς", για να φτάσουν, τελικά, να διασχίζουν την Αλμυρά Έρημο.
- δεν δημιούργησαν δεύτερη γραμμή άμυνας έξω από τη Σμύρνη.
- θυσίασαν συνειδητά τα συμφέροντα της πατρίδας στο όνομα των συμφερόντων του θρόνου.
- την ώρα που αποφάσιζαν την εγκατάλειψη της Μικράς Ασίας (Ιούλιος 1922) νομοθετούσαν την απαγόρευση εξόδου απ' την Ανατολή όλων των Ελλήνων. Τους προτιμούσαν βορά του Κεμάλ, παρά να τους δουν στην Αθήνα στο πλευρό των βενιζελικών!
Η τουρκική εφημερίδα "Yeni Giun" είχε δημοσιεύσει τότε τις φωτογραφίες των Γούναρη - Στράτου (πρωτοπαλίκαρων της κυβέρνησης Πρωτοπαπαδάκη) με τον τίτλο "Οι σωτήρες της Τουρκίας"...

Ο Άσκαρ ιεροκήρυκας! Γ' (Νέγρο Χριστό!)

Το ευαγγέλιο μάς λέει πως 10 λεπροί αψήφισαν την αυστηρή απαγόρευση του νόμου, άφησαν για λίγο τη χαράδρα της απομόνωσής τους κι ανέβηκαν στο δημόσιο δρόμο να συναντήσουν το Χριστό.
Και οι 10 με μια φωνή τον παρακάλεσαν: "Επιστάτα, ελέησον ημάς!".
Και το θαύμα έγινε.
Οι θεραπευμένοι, έξαλλοι απ' τη χαρά τους, όρμησαν να χαρούν όλα όσα είχαν στερηθεί ως τότε. Την ανθρώπινη επικοινωνία και συντροφιά...
Ένας μόνο φρέναρε και γύρισε γεμάτος ευγνωμοσύνη, να ευχαριστήσει γονατιστός τον ευεργέτη του!
Να, λοιπόν, το πρώτο συμπέρασμα: εννιά στους δέκα ανθρώπους, μες στη χαρά τους ξεχνούν το Θεό. Μόνο στη δυστυχία τους αναγκάζονται να τον θυμηθούν.
Κι αυτός ο ένας, εκτός απ' τη θεραπεία του, κέρδισε, τελικά, και τη σωτηρία του!
Κι εύλογα αναρωτιέται κανείς: αν θέλουμε την πνευματική προκοπή κάποιου, τι πρέπει να του ευχόμαστε; Μάλλον όχι βίο ανθόσπαρτο και ανέφελο...
Το ευαγγέλιο σώζει μία ακόμα λεπτομέρεια: ο θεραπευμένος που θυμήθηκε τον ευεργέτη του ήταν Σαμαρείτης.
Για όσους δεν το ξέρουν, οι Σαμαρείτες θεωρούνταν απ' τους Ιουδαίους "μισητοί, υπάνθρωποι, βδελυροί". Σαν αυτούς που εμείς λέμε σκυλάραπες, Αλβανούς, τσιγγάνους, γυφτοσκοπιανούς...
Έλα μου, όμως, που ο Χριστός, αν και Ιουδαίος, όλο τους Σαμαρείτες παινεύει! (Να σας θυμίσω την παραβολή του "καλού Σαμαρείτη;).
Ερχόμαστε, λοιπόν, και στο δεύτερο συμπέρασμα: άνθρωποι κλειστοί στα όρια του τόπου τους, της φυλής τους, του έθνους τους είναι εκ των προτέρων αποτυχημένοι πνευματικά!
Ο ανόητος και φανατικός σωβινισμός είναι επικίνδυνος όχι μόνο για την κοινωνία αλλά και για την Εκκλησία. Και θέτει εν αμφιβόλω και τη σωτήρια μας...

Σας έλειψε η δραχμούλα; Ε, λοιπόν, σύντομα θα την ξαναδείτε!

Το ευρώ αποδείχθηκε πολύ λουσάτη γκόμενα για τα κυβικά μας!


Επιστρέφουμε στις παλιές ... τις αξύριστες και χνουδάτες!

Οι "καγκελάριοι" Ε' (Λόγια της φυλακής - Παραμονή Πρωτοχρονιάς)

Κάθεται και βλέπει το στιγματισμένο του κορμί...
Το τατουάζ είναι μια γλώσσα, ένα αλφάβητο που αφηγείται την ιστορία της ζωής σου.
Το "βιβλίο" του δικού του κορμιού είναι γεμάτο "φράσεις"! Στα μπράτσα, στα χέρια, στο στήθος...
Η πλάτη είναι ακόμα άδεια. Εκεί "χτυπάς" κάτι μόνο μετά τα σαράντα σου! Είναι σα μυθιστόρημα που γράφεται σιγά-σιγά, και οι λευκές σελίδες περιμένουν...
Απόψε είπαν να το γιορτάσουν στο θάλαμο. Βρήκαν και χόρτο "απ' το καλό"!
Για να μη δώσουν στόχο άναψαν δυο-τρία "θυμιάματα". Είναι δική τους πατέντα. Βουτάς χαρτί υγείας σε αποσμητικό, το στρίβεις, το κάνεις σα βελόνα, το κολλάς στον τοίχο με τσίχλα και το ανάβεις. Είναι ό,τι πρέπει για να κρύβει τη μυρουδιά του χόρτου...
Από χτες έχει καβατζάρει και μια μπανάνα!
Πάντα τις σιχαινόταν τις μπανάνες.
Αλλά οι μπανανόφλουδες είναι πολύ χρήσιμες. Τις τυλίγεις γύρω απ' το καυλί σου και τραβάς την ωραιότερη μαλακία της ζωής σου. Το εσωτερικό τους, έτσι όπως είναι υγρό και μαλακό, σε "απογειώνει" καλύτερα κι απ' τα πιο εξασκημένα τσιμπουκόχειλα...