Υβόννη, ξέρω ...

... είσαι απ' τις γυναίκες

που ερωτεύονται ταυτόχρονα

πολλούς άντρες!

Χθες, ήλθες σε μένα και μου λες:

"Φτάνει πια,

κουράστηκα να σας κάνω όλους

να υποφέρετε.

Διαλέγω εσένα!"

Φανταστείτε τι αποκλειστικότητα έχω.

Να υποφέρω μόνον εγώ!

Στο Παλέρμο το φεγγάρι είναι χλωμό ...

Μόλις η πόρτα του μπαρ έκλεισε πίσω μου συνειδητοποίησα πως μου απέμεναν ελάχιστα χρήματα. Ή ... για να είμαι ειλικρινής ... καθόλου χρήματα!
Με το στομάχι ανακατεμένο απ’ το πιοτό και στο κεφάλι δεκάδες κομπρεσέρ ν’ ανοίγουν τρύπες του μετρό, διέσχιζα την κακόφημη συνοικία χωρίς αίσθηση του κινδύνου ...
Στο δρόμο, κάμποσοι μεθυσμένοι είχαν ξαπλώσει στο σκοτάδι ελπίζοντας μάταια πως κάποιο αυτοκίνητο θα περνούσε από πάνω τους!
Τελικά, εντόπισα ένα φτηνό ξενοδοχείο γεμάτο πόρνες, μπεκρήδες, πορτοφολάδες, στραγγαλιστές και βιαστές. Ανέβηκα τη σκάλα και βρέθηκα σ΄ένα μπλε και κόκκινο διάδρομο που μύριζε έγκλημα.
«Καλό φαίνεται!» ... σκέφτηκα.
Το απόγευμα έγινε βράδυ και το βράδυ έγινε νύχτα. Ξύπνησα κι ήταν σκοτάδι. Είχα κοιμηθεί στο χαλί, στο κέντρο του δωματίου! Πάνω απ’ το κεφάλι μου μια αράχνη ύφαινε τον ιστό της. «Είμαι σίγουρος ότι αυτό το ζωύφιο με κατούρησε!» ... σκέφτηκα.
Απ’ το διπλανό δωμάτιο ακούστηκε μια βαριά αντρική φωνή:
«Φάε τώρα τα σκατά μου παλιοπουτάνα!».
«Καλή όρεξη» σκέφτηκα ... ή μάλλον ... «καλή χώνεψη» ... δεν θυμάμαι ακριβώς.
Πήγα στην τουαλέτα. Καθώς τραβούσα το καζανάκι κοίταξα κατά λάθος τον καθρέφτη. «Με τέτοια χάλια αποκλείεται να βρω γκόμενα» σκέφτηκα «και για πουτάνες δεν υπάρχει σάλιο...».
Όμως είμαι απ’ τη φύση μου αισιόδοξος άνθρωπος. Σίγουρα στον πλανήτη θα υπάρχουν πολλοί που θα με ζήλευαν! Άλλωστε στην κοινωνία μας δεν είναι και λίγοι αυτοί που πάνε απ’ την κούνια στον τάφο χωρίς να δούνε μουνί στα μάτια τους ...

Χρόνια Πολλά, σε σένα ...

... και σε όλους!

...

Θα προλάβω;

Θα τα πάρω ολ’ αυτά τα κορίτσια

να τα πάω μακριά

εκεί που δεν θα τα βρει

ούτε μέλλον

ούτε προορισμός.

Όλ’ αυτά τα ωραία παιδιά

με τα χρυσά μαλλιά

και τ’ ανοιξιάτικο βλέμμα

να μην γεννήσουν

ούτε το καλό ούτε το κακό.

Θα τα πάρω μακριά

πριν οι φουσκωμένες κοιλιές τους

φέρουν στο φως τον καρπό τους

πριν τα μαντρώσουν

και γίνουν «καλές κυρίες».

Όλ’ αυτά τα ωραία πλάσματα

θα τ’ αρπάξω

και θα τα πάω στην άκρη του κόσμου

να μην τα ξελογιάσουν οι μάγισσες

να τα βλέπω με την άμμο

κολλημένη πάνω τους

και τις σταλιές της αλμύρας

ν’ αφήνει αυτούς τους άσπρους λεκέδες

που ομορφαίνει ακόμη πιο πολύ

την πολύτιμη νιότη τους.

Ιερώνυμε, δώσε δείγμα γραφής!

(Από το ιστολόγιο θεολογικού προβληματισμού "Συ είπας")

http://sueipas.blogspot.com

Πρώτον: μην επιτρέψεις να μεταβληθεί η τελετή ενθρόνισής σου σε ρωμαϊκό θρίαμβο. Απέδειξε ότι δεν γοητεύεσαι απ’ τη λάμψη των αξιωμάτων και δεν διακατέχεσαι από εγωιστική έπαρση και αρρωστημένη εγωπάθεια όπως ο προκάτοχός σου.
Δεύτερον: Μην μετατρέψεις την ενθρονιστήρια ομιλία σου σε πρωθυπουργικού τύπου προγραμματικές δηλώσεις. Φρόντισε να προβάλεις τη χάρη και το μαγνητισμό της πατερικής σεμνότητας και αποστασιοποιήσου εξ αρχής απ’ τις άμετρες κοσμικές τιμές και κολακείες.
Τρίτον: Φρόντισε να αναδειχθεί στη Μητρόπολη Αττικής αρχιερέας ακατηγόρητος, ικανός να θεραπεύσει τις ανοιχτές πληγές του παρελθόντος. Αν επιλέξεις τη λύση του «μεταθετού» θα αποδείξεις περίτρανα την έκταση της συναλλαγής που σε ανέδειξε στον αρχιεπισκοπικό θρόνο.
Τέταρτον: Μην επιδιώξεις να τοποθετήσεις διάδοχό σου στη Μητρόπολη Θηβών κάποιο απ’ τα «πνευματικά σου παιδιά». Πέρασε, επιτέλους, το μήνυμα ότι στην εκκλησία δεν κυριαρχεί η κλικαδόρικη παρεοκρατία.

Γιατρέ, θα μου κάνεις πολλά ράμματα ακόμη;

Πάρκαρα ακριβώς στην είσοδο της πολυκατοικίας μου.

Γύρισα προς το μέρος της, την άρπαξα απ' τα μαλλιά, έγειρα πίσω το κεφάλι της και τη φίλησα!

Της τράβηξα ένα ρουφηχτό, απομακρύνθηκα για λίγο και της έδωσα άλλο ένα!

Με είπε κάθαρμα!

Της είπα πως δεν είναι σωστό να παρεξηγεί έναν μεσόκοπο άνθρωπο και την ξαναφίλησα!

"Αυτό δεν είναι φιλί άνθρωπέ μου" είπε ...

"... αυτό είναι σεξουαλική πράξη, είναι σχεδόν βιασμός!"

Άνοιξε την πόρτα του αμαξιού και βγήκε.

Είπε πως θα μου τηλεφωνούσε αργότερα ...

Την παρακολουθούσα καθώς απομακρύνονταν:

έμοιαζε ακόμη με γυμνασιοκόριτσο!

Μακριά, χρυσόξανθα μαλλιά

πολύ αισθησιακά και σέξι χείλια!

Ήμουν πολύ ξαναμμένος!

Ανέβηκα τρέχοντας στο διαμέρισμα.

Κατέβασα απ' τη βιβλιοθήκη εκείνο το στενόμακρο βάζο.

Ήταν κομμένο και ραμμένο στα μέτρα μου!

Την έβαλα μέσα στο βάζο κι άρχισα να σκέφτομαι εκείνη...

Τα πήγαινα μια χαρά!

Μα ξαφνικά, το διαολόπραγμα του κερατά έσπασε!

Το είχα ήδη χρησιμοποιήσει αρκετές φορές ...

αλλά νομίζω πως αυτή την τελευταία ήμουν πολύ ερεθισμένος!

Τελικά ... δεν πρέπει να παίζεις με γυάλινα πράγματα!

Πιστεύετε στο Θεό κύριε Βολτέρε;

Από το ιστολόγιο "Φιλοσοφούμεν άνευ μαλακίας"

http://filosofoumen.blogspot.com

"Προσωπικά όχι!
Θα ήθελα όμως να πιστεύει η γυναίκα μου και ο υπηρέτης μου!
Αυτό θα μου εξασφάλιζε
λιγότερα κέρατα στο κεφάλι
και περισσότερα χρήματα στο πορτοφόλι!"